Tanışamadığım Kızıma

Korkuların bitmeye yüz tuttuğu zamandayız şimdi
Gözlerindeki hüznün başka bir adıyım ben
Gözlerimdeki hüznün öznesi hep "sen"

///

Yakın… kaybolan zamanda çok yakın…
Önce minik patikler örülecek ellerinden
Bir pembe, bir mavi…
Lale devrinin biraz ilersinden
Belirsizliklerin umut dağıttığı dönemden…

Az sonra komşular ellerinde paketler
Çalıverecekler kapımızı.
Biz seninle, üçüncünün heyecanıyla kıvranırken
Yüzlerinde memnuniyetin resmiyle
Gelecekler, üçümüzü dörtlemek dilekleriyle…

"Ahir ömrümüzde imkânsızlığını yaşadık ve şimdi bitti"

///

Eskiden olmadı diye üzüldüğümüz
Gelişiyle;
Senin dünyanın hakimi
Benim ise tek bir varlığın sahibi olduğumuz
"kızım"
Şimdi gitti…


Bir saate takılmışız biz…
Büyük bir boşlukta sadece bir defa çalan
"Gong" sesine müptelayız…
Vuslat yakın mı bilinmez ama
Biz ömrümüzü tamamlamaktayız…
"Kızım"ıza … en değerli varlığımıza
Ulaşma pahasına Azrailin kapısındayız…

Beyhude almadık bu nefesleri
Bir kavanoza koyduk her birini
Hediye paketinde ayıcıklar var
Kimi pembe, kimi mavi…
Ahh!
Birde dibinde ona örülmüş bir çift patik
Üşümesin bizsiz
Soğukluğu en ağırından, ölüm sıcaklığından
Koruyamadığımız minik ayakları…

//

"kızım" Geleceğiz…
Nefesin yakın olacak hiç olmadığı kadar boğazıma
"Baba" diyeceksin belki ilk defa

"Kızım" geleceğiz…
Yıllardır ardından döktüğümüz gözyaşlarıyla
Yıkayacağız seni boydan boya…
Ellerimiz, o hiç dolaşmadığı saçlarına yapışacak mıh gibi
Ayrılığın adını dahi anmayacağız
Gölgelerinde değil sesinde kaybolacağız
Uğursuz üç, on üçe bırakacak gene yerini
Uğurumuz olacaksın, üçümüz olacağız…

"Kızım" valizimizi toparlıyoruz şimdi
İçine o çok seveceğini tahmin ettiğimiz
Oyuncakları dolduruyoruz
Dibine de "anne"nin gönül notalarını
Yün patikleri iliştirdik…
Biri pembe, biri mavi…




...Sedanur YÜKSEL...