Bu Da Böyle Bilinsin

Bu da Böyle Bilinsin

Ah Feride Feride

Neden kaldın geride

Silahın namlusuna mermiyi sürmüştüm

Sıkacaktım seride

Ah terk ettin gittin ağlattın derinde

Hayatımın en güzel yerinde

Ah Makbule benzerdin güle

Okula beraber giderdik güle güle

Ben zaten dönmüştüm bir bülbüle

Beni karga sandın dedin güle güle

Ah Nuriye mahallemizin en güzel kızıydın

Güzel kızıydın da birazda beni anlamalıydın

Çok güzel kızısın dedim sana saldırmamalıydın

Biraz teşekkürle yanağıma öpücük kondursaydın

Ah Leyla az mı düştüm peşine

Hayrandım senin o gülüşüne

Bir öpücük istedim öylesine

Vermedin bir şerefsizin düştün peşine

Ah Rukiye yanaklarındı sanki kurabiye

Seni gördükçe dönerdim ben deliye

Sende beni deli etmek için sarılırdın Veliye

Ne gereği vardı sarılsaydın ben gibi sevgiliye

Yaktınız beni mahallemin kızları

Hala boşuna çalıyorum sazları

Ne kadarda yolsam bu saçları

Mutlu etmediniz beni mahallemin kızları

Yıllar sonra gördüm sizleri mutsuz

Ben ise hala sizden ise daha mutsuz

Dayağı her gün yemişsiniz komutsuz

Biriniz sevseydiniz de olmasaydık birimiz mutsuz

Artık bakamıyoruz yüzlerimize

Gidecek yerimizde yok dönemeyiz köyümüze

Ah aslanlar gibi sarılsaydık birbirimize

Kimseler uğramıyor artık evlerimize

Bulunmaz Hint kumaşları mıydınız?

Peki, biz neydik bir çamaşır bezimi sandınız?

Benden iyisini bulduğunuzu sanırken pişmanlıkla yandınız

Ah seveni sizler neden anlamadınız

Neyim varsa taşırdım size

Hayrandım sadece gülüşünüze

Hayranlık fayda etmedi ölünüze

Canlandırmadı sevdiğiniz geri döndünüz evinize

Neyse hayat böyle diyelim gitsin

Zorla güzellik olmuyor şiir bitsin

Öte tarafta görüşmeyelim gül küssün

Başka gül koklarım bu da böyle bilinsin

Mehmet Aluç