Üç Üstat Doktora Giderlerse-nazire-

Üç Üstat Doktora Giderlerse-Nazire

Bu ne haldir, sabah akşam içim daralıyor

Kul Mehmet’in göğsü sanki taşla sarılıyor

Bir yudum su içsem bile içim kararıyor

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Yokuş çıksam dizlerim hemen isyan ediyor

Kul Mehmet’in beli sanki hayat beni çok yoruyor

Komşular “bu adam artık kendini kaybediyor”

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Evde otur desem yok, dışarısı da dertli

Kul Mehmet’in gözleri cam gibi, ama sertli

Bir bakışta anlarım kim ne taşır, kim mertli

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Eskiden sabahları horozdan önce kalkardım

Kul Mehmet’in elinde kürek, bahçeye dalardım

Şimdi kapı eşiğinde zorla ayakta kalırım

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Bir de Fikret var ki hâlâ gençlikte geziyor

Kul Mehmet’i görünce gülüp geçip süzülüyor

Nevin yenge “Maşallah” deyip içten eziliyor

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Sami desen ayrı tel, her gün başka bir hava

Kul Mehmet’in sabrı yok, taşar bazen bir tava

“Sen hâlâ yaşıyor musun?” der, sanki bir ara

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

İlaç yazsan içemem, şekeri var, tansiyon

Kul Mehmet’in kalbiyle yarışır tansiyon

Bir bastonla gezerim, yoktur artık aksiyon

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Kırk yıllık Hüseyin’e “Yılmaz” diye seslenirim

Kul Mehmet’in hafızası yokuş gibi, silinmişim

Bir çay koysam titrer elim, bardağı delip geçerim

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Kul Mehmet’in dilinde bitmiyor ki bu dertler

Ne yapsa ne etse de geçmiyor ki bu günler

Fikret hâlâ genç gibi, Sami desen hep bekler

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Bazıları giyinir, sanki düğüne gider

Kul Mehmet’in hayallerimi biter

“Sen hâlâ yaşıyor musun?” diye kimisi laf eder

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Bir baston almıştım, sapı gümüş kaplama

İki gün dayanmadı, kırıldı bir patlama

Kul Mehmet’in sabrı yok, taşar ağlama

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Komşular selam verir, ama hep uzaktan

Kul Mehmet’i görünce geçerler çabucaktan

“Bu adam ne anlatır?” derler hep alçaktan

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Bir gün kahveye gittim, oturdum köşe başı

Fikret geldi, gülerek bana baktı şaşı

“Sen hâlâ burada mısın?” dedi, yaktı bakışı

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Sami geldi ardından, elinde bir gazete

“Senin yaşta kim kalmış?” dedi, yaptı karate

Kul Mehmet’in içi doldu, taştı baktı surete

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Ben de dedim “Yeter be! Siz mi kaldınız gençten?”

Fikret sustu, Sami gitti, yemek pişiriyor gerçekten

Kul Mehmet bir başına kaldı kahve köşesinden

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

Bir de Nuri kardeşim var, elinde düşmez kalem

Her sabah kalkar kalkmaz verir hemen selam

“Sen hâlâ yaşıyor musun?” der, güler vesselam

Nedir bunun çaresi söylesene doktor bey

O yazmış bir şiir ki, muhteşem nazire yazdırıyor

Kul Mehmet okudukça işte şiir budur diyor

Nuri kardeşim yazıyor, gönüller okuyor

Nedir böyle güzel yazmanın çaresi söylesene doktor bey

Mehmet Aluç

Not: Nuri Baş kardeşimin “Üç Üstat Doktora Giderlerse” şiirine naziredir.