Ş İ İ R – II 



Aç bir fareydi şiir!

Yine geldi,

çekmecemin köşesinden 

cümle kırıntılarını çaldı.

Saklamıştım birkaç benzetmeyi,

biraz gurur, biraz sevda kırığı…

Hepsini yedi o nankör!


Sonra çıktı dolandı beynimin koridorlarında,

“Yaşam” diye bağırdı, “Yaşam!”

Ve sesi 

karanlık bir tavan arasında 

o boşlukta yankılandı.


Ben de oturdum,

fareyle pazarlık ettim:

“Al şu anımı,

ama geçmişimi bırak.” dedim.

Dinlemedi 

geçmişi de kemirdi gitti.


Şimdi kimse bilmez

neden bazı kelimelerin altı delik,

neden bazı dizelerin içine düşer insan.


Şiir işte…

Bir sabah uyanırsın,

kalem kanar;

bir akşam olur,

susmak kanar.


Ve anlarım:

Ne ben yazdım onu,

ne o yazdı beni —

biz, 

birbirimizi 

yedik sadece.



-1 Kasım 2025-

( Ş İ İ R -2- başlıklı yazı dedakive tarafından 2.11.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu