Hacizlidir Gülüşlerim Benim...

Mevsimi sürgün et, sevdalım.

Aşkın kıtalarına yönel bedeninle

Lakin geride bırak kalbini

Mefkûre sevinçlerde saklı ruhun da tozu dumana katsın bari.

Mani mi aşk ölüme?

Mani mi ölüm aşkın hükmüne sonlandırmaya?

Katlar çıktığım bir kubbesin sen

Göğün tırmıkları geçti bir kez göğsüme

Attığım naralar ulaştı mı sana?

Yasa bildiğim yasın yaşı ıslattı mı kuraklığını güneşin?

Gün yüzlü sevgilim, güneşim

Güleç yüzüm soldu sen yittiğinden bu yana

Yetim düşlerin atası oldum

Asasıyım düşlerin

Asude vadilerde

Nöbete durduğum her gece

Nöbet geçiren kalemim ve sensizliğim

Ya, sessiz kal

Ya da yık köprüleri de ulaşmasın aşk nihayete

Varsın çarpışalım

Varsın daha da yalnızlaşalım

Sensizliği mi seviyorum yoksa ben?

Yoksunluğun mudur yüreğimi titreten?

Ayak sesi haşmetli benliğinin

Gizini sevdiğim ölüm denen ihanetin

Ah, süngülendiğim

Ah, sürgün edildiğim coğrafyalardan kaçıp da sığındığım

Şu meali hasretinin.

Beyzadedir çırpınışların

Bense dünde kalmış bir demet gül

Hala solmayan başımı yasladığım kefen denen bezin

Söyle yeter mi beyazlığı?

Söyle yeter mi masumiyetimi anlatmaya?

Bedeller ödememe değer mi, söyle?

Bitap düştüğüm yanık sesinde söylediğin türkülerin

Nakaratı mı olmak zorundayım mazinin?

Mizacımda saklı bir huzur bekleme

Seni sevdiğimden beri tutmadı uyku gözlerimi

Karanlıkta dahi görebildiğim asla değil rivayet

Sensizliğe duyduğum nefret

Sesinle ulaştığım o hicret

Hacizlidir gülüşlerim benim ve çok da hazin

Muğlak gölgelerden kaçtım da geldim bucağına

Neylerim bir başıma?

Bitmez nazım niyazım köpüren denizin devasa dalgası

Bir çarpar ki yüreğime

Bense ufak bir kum tanesi gel gör ki

İçime sığar da kolaylıkla aşkın rahmeti

Karanlığımsın sen

Karardığım

En çok da sana kanmışlığım

Kandığım ve kardığım nice şiir

Gözüme şirin gözüken her masal kahramanı

Yatağım, yorganım çoktan kül oldu

Kul olduğumsa Rabbim ve bu şaşkın aşkın mizacı

Mihrabı mı yalnızlığın

Yoksa mikado çöpleri gibi dağıldığım mı?

Hazanım, sevgili

Hayranım da acılarıma

Büyüdüğü kadar her biri

Varırım kendimce o müphem sona

Başladığım mıydın?

Yoksa bağlandığım mı yetemezken sana

Yetindiğim değilsin

Yeltendiğim hüzün dolu bir ırmaksın

Mevcudiyetimde saklı asalet

Bilinmeze rücu eden içinde saklı şafak

Konfetiler yağan başından mevsimin

Devindiğim her an

Devirdiğim her put

Devşirdiğim yüreğimde saklı bil ki umut…