Sarı Sıcak Deprem

SARI SICAK - DEPREM 

7 Aralık 2025

H. Çiğdem Deniz

Rüyaydı demek isterdim…

Lakin o his, uyanıkken bile içimde deprem gibi büyüyor; korkuyla gözlerimi açıyor, sonra sıcacık yorganın altına sığınıp yeniden uykuya dalmaya çabalıyorum. Bu sabah da öyle oldu. İçimdeki dalgalanmayı susturamayınca, kalkıp bu ayki kitabımı okumaya karar verdim.

Oysa ortalık henüz ağarmadı…

Börtü böcek dahi uykudayken, benim evimin sessizliğinde Çukurova’nın yaz sıcağına, Yaşar Kemal’in “Sarı Sıcak”ındaki içler acısı yoksulluğa adım atmam aklın sınırlarını zorluyor sanki. Balıkesir’de yağmur yağıyor. Pencereden gelen o tıpır tıpır ses, oluklardan usulca süzülen suyun melodisi, beni zamanda bir ileri bir geri savuruyor.

Çocuklarımın yaş günüm için hediye ettikleri Kindle’a yüklenen bu kitabı okumak da tuhaf geliyor hâlâ. Bir yanda modern bir ekranın soğukluğu, diğer yanda Yaşar Kemal’in kelimelerinden dökülen kavurucu sıcak…

Yağmurun serinliğine tezat bir biçimde, Çukurova’nın sarı sıcağı yüzüme vuruyor. Sanki tarlanın tozu gözlerime kaçıyor, sanki o yoksulluk bir anlığına odamın içine sızıyor.

Ve ben, yağmurun sesini dinlerken, bir anda başka bir zamana, başka bir coğrafyaya ışınlanıyorum.

Öyle sahneler var ki okurken insanın içine keskin bir acı saplanıyor. Yaşar Kemal, bir nenni söyleyen genç kızın, hiç evlenmemiş olmasına rağmen bebeği avutmak için boş memesini ağzına vermesini öyle bir gerçeklikle anlatıyor ki… Yoksulluğun sesi bazen sessizlikten daha yüksek çıkıyor. O sahnede, hem kadının çaresizliğini hem bebeğin masum açlığını hem de kaderin insana ettiği o sessiz sitemi duyuyorum.

Bu sabah uyandığımda içimde hâlâ rüyamın gölgesi vardı. Bir deprem oluyordu… Duvarlar titriyor, zemin ayaklarımın altından çekiliyordu. Korkuyla gözlerimi açtım ama uykuya dönmek de istemedim; çünkü o rüya, tıpkı Çukurova’nın sarı sıcağı gibi, insanı hem içine hapsediyor hem de kaçmak istetiyordu. Uyanmak bir korkudan kurtuluştu belki, ama uyanır uyanmaz, kitabın dünyasında başka bir sarsıntının içine düşmek… işte o daha başka bir acıydı.