Hür İradem

Düş tekrarları, bayım…

Hani, sizin olmadığınız hele ki yok mu o devasa pencere

Göğün kırık kanatlarına konan

Kâh gün kâh gece…

Hırpalandığım kadar yola koyulduğum

Sözcükler baş verir toprakta

Ve içimde gizil bir saltanat

Mavinin efkârı delip de geçerken

Geceyi alkışlayan mehtabın yorgun endamı

Çivit mavisi gözleri annemin

Göğün kulpu ve toprağa girdiği kadar

Bir içimlik şiirlerimden de kayıp gitti ya:

İçmediğim kadar efkârı

Sazın sözün sustuğu

O geniş mezhepli gölgelerin yırtık duvağı

Ve nice dalkavuğu

Görmezden gelemediğim kadar da

Savaşçı ruhumun konduğu bir melodi

Nakaratı olmayan bir türkü misali

Ve sus pus cihan

El pençe divan

Sadık olduğumsa sadece dosta ve Rabbime

Eşkâli kayıp mademki mevsimlerin

Çürük bir yumurta benzeri

Çivileme daldığım ömrün hicabı

Anbean susan değil

Susturanlara müdahalem

Sevgimi, saygımı eksik etmediğim hür iradem

Duydum ki:

Şafağı vurmuşsunuz başından, bayım

Hep mi başa sarar film hep mi antraktı hüzün?

Misilleme yapanlardan filan da sormayın hani, beni

İnsan olmanın kitabını yazsam ne fayda?

Varsın sorun beni yazdıklarımdan

Şiarı gömülü bir bilmece yüz vermediğim karanlıktan da öte

İmbatı ve imdadı

Pür nakıl sevginin itikatı

Öznesi özlem oldu mu insanın

Kaç bin parçaya bölündüysek artık

Maziyi andık mademki gün ve gece

O halde:

Yarınlar fora, beklerim gönül ziyaretime…