Vicdan! Sen ki karanlıkta bir fener,
Zulmün kasvetli surlarını delersin.
Hürriyet! Sen ki zincirleri döver,
Gönüllerde açan büyük bir gül gibisin.
Gecenin en kalın perdesi indiğinde,
Bir fısıltı yayılır, tohumu isyanın.
Hani o ezilenler, en derinde, en dinde,
Yüreklerinde volkanlar büyüten, o canın!
Ah, ihtişam! Yıkılışın omuzdaşıdır,
Görkemli saraylar ki, çamurda kök salar.
Her düşen damla yaş, tarihin fısıltısıdır,
Ve celladın eli, bir gün hesap sorar!
Ne aşk böylesine kudretli, ne nefret derin,
İnsanlık denen bu sahnenin dekoru.
Yaşamak: Bir yanardağda açan bir çiçeğin,
Kısa, fakat müthiş ve meşum onuru!
Kalk! Ey ezilen ruh! Kır o demir bağı,
Çünkü yarın denen o büyük, ihtişamlı gün,
Ne kralların tacı, ne de paranın yağı,
Yalnızca halkın haykırışıyla olacak düğün!
.
Mustafa Yaman
12 kasım 2025
(
Vicdan başlıklı yazı
AuBaDe) tarafından
12/14/2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
