Muzip bir fısıltı idi adeta geceyi yok sayıp doğan güne merhabam ve ufuk iken göz hizam ve derken hizaladım duyguları birer birer…

 

 

 

 

 

 

 

Töhmet altında kalmışlığım

Sanlarla zanların sırnaşıklığı

Gel gör ki:

Dualarım saklı gök kubbede

Dermanı veren elbet Tanrı

En çok da aşkın şakağına dayalı kalemim ve

Bastığım mührüm

Hele ki yok mu annemin saçımı okşayan

Dalgın ve acı yüklü bakışları.

 

Gemim yürürlükte

Gem vuramadığım insan isyanları ve yalanları;

Nasıl da tamah etmekteler dünyanın malına mülküne

Üstelik donanımlı eşrafları

Ve çamura bulaşan yalancı saygınlıkları

Bozacının şahidi bak, nasıl da şıracı

Ve kibirleri ile delip geçtikleri

Aldıkları mazlum ahları.

 

Bir fısıltı değil asla

Bir nida hiç değil:

Sadece sevginin ve inancın harmanı ile iştigal

Umut nasıl ki başımın tacı…

 

İmtiyaz sahipleri;

Bitmeyen ihtirasları kürk yakalı sefillikleri…

Yetmedi:

Yetmez elbet

Daha çoğuna göz diken ve hak etmedikleri.

 

Bir pusula lazım var aslında ilk günden bu yana

Sahibesi olduğum…

Bir renkse en sevdiğim:

Turkuaz ve beyaz;

Bir sinyalse öten

İçime doğan mehtap.

Ne kuşkum var ne öfkem ne de ihtiras:

Korunaklı dünyamın da yıkılmayan kaleleri

Hele ki yok mu sevdalandığım kalemim

O halde tam teçhizatlı

Karşıma aldığım cihan denen âlemin

En dibine vurduğum nasıl da yalan

Ve beklemesindeyim İlahi Adaletin

 

Öznem ben bu sefer

Özlediğim yine ben

Özendiğim yine ben

Benim ben dağları aşan…

Benim ben bentlere pabuç bırakmayan…

Benim ben:

Asil annemin asi ve asil kızı

Aşkın hükmettiği

Acıların ara ara nüksettiği

Ve çıkış kapıma yürüdüğüm kadar

Varsın olsun başımda azıcık efkâr

 

Varmakla mükellef

Bağdaş kurduğum doğrular asla değildir zahmet

Ne inkâr ne isyan ne yalan

Sevebildiğimdir ve inandığım gördüğünüz üzere

Nasıl da aşikâr

Ne de olsa kalp gözüm büyüktür benim

Rabbime emanet canım

Rabbimdir soluduğum havayı ve yaşadığımı bana ispatlayan

Yegâne rüzgâr

Aşk nasıl ki şiarım

Sevginin dokunulmazlığında saklıyım

Umut ve inanç kadar

Var mıdır büyük servet?


( Benim Ben... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 20.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu