Gönül Çekmecem

Bir meczup imgedir gece

Sağalttığın kadar tüm yıldızları

Mehtap firari

Kasnakta saklı Samanyolunun sancıları.

Kayıtsızlığın mecrası

Belki de hırsını ve acısını

Mazlumdan çıkaran evrenin metruk heceleri:

Zulme meyleden nice insan

Sevgiye namzet dolduramadığı kadar nefsin ziyanını

Boca ettiği kadar

Bertaraf asla etmediği nefret ile

Nasıl da içi kaynar

Çapulcudur kimi zaman

Hararetle örttüğüm kuytular

Zalim ve tayfası

Hüznü değil merhameti hiç değil

Artık hangi mahzunsa gafil

Avlanan

Kırık bir asa

Eşikte saklı nice mısra

Gel gör ki henüz yazılmayan

Kaderin nakşında donup kalan

Bazense rüzgâr gibi salınan

Hangi babayiğitse gelsin buyur ettiğim nöbete

Dişli bir tarak değildir asla gecenin koynuna doğan

Umudun sertifikası bazen ziyan olan

Ömrün tefrikası

S/üzülen imlası ve kalan bataryası

Menşei kırık aslında

Kimse meşrebi geniş

Uzak kalsın yürüdüğüm yolun dolaylarında

Uzanamadığı ciğere varsın mundar desin

Ne kınar ne ses ederim

Elbet sunacağım kadar hakikatlerin gölgesine

Sığınan gün ve gece

Ayırt etmediğim nice insan

Saklıdır gönül çekmecemde.

Sanrılar değil asla

Bilakis tüm gerçekler…

Zanlardan ise bana ne

Es, esebildiğin kadar

Sen, hoyrat rüzgâr

Şiarı mademki emsalsiz bir beste

Kulaklarımı çınlatan sair nota

Noktaların göç vakti

Üç noktanınsa zaferi…