Sevgili Mahir - Krizantem Masalı

Sevgili Mahir - Krizantem Masalı

Bu gece gökyüzü, yıldız ekili kocaman bir tarlaya benziyor. Hırkamı bir kenara atmış içinde oradan oraya koşuyorum. Kelebeklerin kanatlarında gün yüzü görmemiş masallar, rüyaları taşıyan dönme dolaplarda beyaz krizantem çiçekleri uykuya dalacakları bekliyor. Nasılda neşeli ayın yüzü pırıl pırıl çocukları. Ellerinde gümüşten iplikli iğneler, kalbi kırılanlara renk renk yama yapıyorlar. Ağaç yaprakları suskun, kuşlar çoktan uyudular. Uzun bir sessizlik duvardan duvara çarpan odamda. Gözden geçirilen bir romanın, tüm pürüzleri giderilene kadar, editör ile çevirmen arasında gidip gelmesi gibi sana gelip gidişlerim..

Yorgun parmaklarımı harflerin üzerinde öylece gezdiriyorum. Özlemini harflere bölüştürmek en sevdiğim şey biliyor musun Mahir? Her mektubumda ikimize ait bir çerçeve çizerek; saçlarını, incecik zarif parmaklarını, bir piyanonun yumuşacık melodisine benzettiğim sesini, ormanı anımsatan bileklerini ve senden hatıra kalan her imgeyi diri tutuyorum.

Gerçek hayatta ehemmiyeti olmayan şeylerin, seninleyken kıymetlenmesi hakkında ne düşünüyorsun kırlangıç gölgesi? Dut yapraklarının güneşe öykünüp sarıya boyanışını, mor dudaklı begonvillerin rüzgâr estikçe etrafına öpücükler dağıtmasını sen de fark ediyor musun?

Havanın soğumasına aldırmayan ortanca çiçekleri şimdi de yeşilden tekrar koyu pembeye boyanıyor. Doğada bir şey biterken, başka bir şey de başlıyor. Her yanda bir cümle, her köşe başında bir paragraf kendisini okumamızı bekliyor.   

Nazargâh-i iâhî; Rabb’ın baktığı yer olarak ifade ediliyor Mahir. Orası sevda ehli insanların kalplerinden başka bir yer olamaz. Rabb bakıyorsa, kalbimizden geçen her şeyi de biliyor demektir. O halde seni kalbimde tuttuğumdan da pek tabii haberi vardır. Seni düşününce evrenin en masum güzelliklerini kalbimdeki vadilere, sonsuz düzlüklere, göl kenarlarına, gök kubbeyi selamlayan devasa fıstık çamlarının dallarına taşıyorum. Rabb’ın baktığı yer tertemiz olmalı, iyilikle dolup taşmalı ve başkalarına da tesir etmeli. İyi olmak doğayla uyumlu olmaktır. Zarar veren illa evrenin yasalarından nasibini alır. Ben senin iyiliğe çıkan her yolunda ilerlemekten o kadar mutluyum ki..

Andelib-i gülriz; hayalin kirpiklerimin arasında, adın dilimdeki nergis bahçelerinde, sözlerine muhtaçlığım bir kuyunun başında.. Beni anlamayacak birine söz söylememin ne hükmü var ki Mahir? Beni senin gibi dinlemeyecekse, bakışları kalbimin kiraz bahçelerinde yankılanmayacaksa, ruhum dinginliğine kavuşmayacaksa başka kelamları ben ne yapayım. O yüzden bana sayfalar dolusu sözler biriktir Mahir. Gezdiğin bahçeleri, şadırvanları, izlediğin uçurtmaların hayallerini yaz bana. Havsalamda kara kalem öylece bekleyen avlunu, çiçek saksılarını, sesleri buralara kadar gelen kanaryalarını ve muhabbet kuşlarını renkleriyle boya bana..

Elli milyar kuş, tüm dünyayı kuşatan bir yol ağı içerisinde göç yolculuğunu tamamladığı coğrafyalarda sıcacık kanat çırpmakta. O kuşlardan birisi de benim biliyor musun Mahir? Pencere pervazında, hurma ağacının tepesinde, ufacık bir su birikintisinin başında yani senin ikliminin her yerinde..

                       Mavi Yıldırım