Her Ezgi Ve Her Nefesimizle

Her Ezgi Ve Her Nefesimizle

Yitik yolların eşiğinde durdu kalbim

Hasretin gölgesinde büyüyen bir çınar gibi

Kırık aynalarda çoğalan yüzüm

Her parçasında ayrı bir sükût saklı

Gözlerimden düşen her damla

Bir kandil gibi yanar gecenin koynunda

Sözlerim rüzgârın sırtında savrulmuş yaprak

Ve her nefesim bir dua gibi gizlenir sessizliğe

Direnişimin solgun sabahında

Sesim zincirlere vurulmuş bir kuş

Kalbim ufkun ötesinde bekleyen bir liman

Ama gemilerim hep fırtınaya sürüklenir

Yine de bir an

Bir tek an

Varlığımın kıyısında açan çiçeklere dokun

Onlar sana anlatır

Küllerinden doğan bir sabahın

Nasıl ışığa kavuştuğunu

Karanlık ufukların ardında bir ışık saklı

Sessizliğin kalbine işlenmiş bir sır gibi

Adımlarım taşlara yazılmış dualar

Her izinde bir başka hikâyenin yankısı

Rüzgâr dağların omzunda taşıdığı ağıt

Ve ben o ağıtta kaybolan bir yolcu

Denizlerin derinliğinde gizlenmiş cevher

Ama ellerim hep boş döner kıyıya

Bir an olur

Zamanın zincirleri çözülür

Ve kalbim, göğe yükselen bir minare gibi

Sana seslenir

Her ezgi ve her nefesimizle

Birlikte doğarız yeniden

Mehmet Aluç