Her Ezgi Ve Her Nefesimizle

Yitik yollarýn eþiðinde durdu kalbim

Hasretin gölgesinde büyüyen bir çýnar gibi

Kýrýk aynalarda çoðalan yüzüm

Her parçasýnda ayrý bir sükût saklý

Gözlerimden düþen her damla

Bir kandil gibi yanar gecenin koynunda

Sözlerim rüzgârýn sýrtýnda savrulmuþ yaprak

Ve her nefesim bir dua gibi gizlenir sessizliðe

Direniþimin solgun sabahýnda

Sesim zincirlere vurulmuþ bir kuþ

Kalbim ufkun ötesinde bekleyen bir liman

Ama gemilerim hep fýrtýnaya sürüklenir

Yine de bir an

Bir tek an

Varlýðýmýn kýyýsýnda açan çiçeklere dokun

Onlar sana anlatýr

Küllerinden doðan bir sabahýn

Nasýl ýþýða kavuþtuðunu

Karanlýk ufuklarýn ardýnda bir ýþýk saklý

Sessizliðin kalbine iþlenmiþ bir sýr gibi

Adýmlarým taþlara yazýlmýþ dualar

Her izinde bir baþka hikâyenin yankýsý

Rüzgâr daðlarýn omzunda taþýdýðý aðýt

Ve ben o aðýtta kaybolan bir yolcu

Denizlerin derinliðinde gizlenmiþ cevher

Ama ellerim hep boþ döner kýyýya

Bir an olur

Zamanýn zincirleri çözülür

Ve kalbim, göðe yükselen bir minare gibi

Sana seslenir

Her ezgi ve her nefesimizle

Birlikte doðarýz yeniden

Mehmet Aluç