Edebiyat ve Kültür Platformu
İnsan Düşündüğü Kadar
İyiliğin ve kötülüğün,
Aşkın ve yalnızlığın,
Yaşamın ve ölümün
İçimde büyük yeri var.
Yüreğim, gönlüm, kalbim…
Sen bir organsın, ölümlüsün.
Düşünce olmasa beynim de senin gibi;
Ama ben beşeriler içinde muazzam olanım.
Düşünerek her şeye ulaşırım.
Duygular kalbimde saklı değil;
Hepsi düşüncemin kementlerinde bağlı.
Düşünce sever, üzer, ağlatır, sorgular.
Kalp yaşamın sıvısını sağlar;
Lakin düzeni yine beyin kurar.
Hayvanlar da yaşar, insanlar da, yavrum;
Acıkır mideler, atar kalpler, çalışır çeneler.
İnsan farklı yaşar, isterse.
Düşünerek farklı olur, bir tanem.
Ben, sen, o ve şunlar beşerilerin muazzamı…
Ama diğerleri ikiye ayrılırlar:
Ya az düşünür, ya hiç düşünmezler.
Az düşünen uçurumun kıyısında pinekler.
Hiç düşünmeyen hayvan bile olamaz, canım.
Arafta bekler faniliğin bitişini.
O ölümsüz olamaz, yoldaşım;
Düşünmeden mahrum kalır çünkü,
Ulaşamaz bu muazzam güzelliğe.
İnsan Düşündüğü Kadar başlıklı yazı muhammet-furkan-sayan tarafından
29.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.