Leylim Ley…
Affedemedim.
Ne kendimi,
Ne de beni kana bulayan elleri.
Affedemedim.
Bize kötülük edenleri affetmek, zor hayli.
Karşılığını, bedelini de ödetemedim…
Ve adalet…
Adalet…
Adalet gayrı benim için
Dar ağacında
Sehpasına tekmesini kendisi atmış bir ceset…idi.
Bir mektup bıraktım rüzgâra,
Okursa dağlar okusun seni.
Benim dilim lal, gönlüm yangın…
Yalnız sen bilirsin küllerimi, közlerimi…
İnadımla inadımda büyüdüm,
Gururumda aç susuz kaldım.
Bir yanım susmakla küfretti…
Bir yanım…
Bir sehpa, bir gölge, bir sessizlikti…
Boynumda yemin,
Dilimde öfke, dağlar kadar!
Dağlar kadar …ben!
Adını anmak yasaklıydı rüzgârlarıma bile.
Bir türkü tuttum içimde, dağlar kadar sen…
Dedim…Leylim ley…
Leylim ley…
Sen duydun mu bilmem…
Yandım ben, kül oldum geceye…
Dedim…Leylim ley…
Leylim ley…
Ve sen…
Ah be yârim…
Bir yangındı kara gözlerin…
Közünü sakladım yüreğimde, tenha…
Köyün çeşmesinden su değil ha,
Hasretin akardı sabahları…
Bir kuş uçardı gökyüzüne gün doğarken aha,
Kanatlarında adın yazardı…
Sahi…
Bir lokma yoksulluk, bir damla sevda,
Yetiyor bazen yaşamak için.
Bir de sen olaydın yanımda,
Başımızda yastık, elimizde umut…
Ah leylim ley…
Biz başka,
Dünya başka…
Ah leylim ley…
Ah leylim ley…
Yine de!
Yine de sevdim ben bu hoyrat dünyayı…
Yandım da yandım…
Ama inadına insanca kaldım.
Ama inadına sevdim.
İnadına seviyorum.
İnadına seveceğim.
Hem de daha da çok!
Hey leylim ley…
Hey leylim ley…
2 Kasım 2025