Adım İnsan Soyadım İman...

Bir isyanın arifesindeyim idrakin küçümsendiği dumanlı dağların ta başındayım velhasıl tükenmediğim ve türediğim ve türettiğim duyguların kimi zaman yanılgısı en çok da sözcüklerin dağladığı yangınların her kıvılcımında delicesine koştuğum uzandığım hidayetin cennet bahçesine kavuşmuşluğumla ve işte ayırdındayım her insanın her yalanın nice saklı niyetleri ile adımı çalan tüm Pinokyaların da burunlarına konan o minnacık sinek nasıl ki mide bulandırıyor ve işte dürüstlüğün peşinde, alametifarikası tüm ihtişamı ile kâinatın zirvesine talibim çünkü ben duygu fakiri beşerin değil minnet etmediğim kadar da iklimlere karşı direnebildiğim kadar lekesiz alnıma değil de yalanlara inanan kâfirlerin çok ama çok uzağındayım…

Hazan mahsulü güne sevdam

Renklerin dil yarasında ebemkuşağı

Ruhlarınsa aldatısında saklı nice yalan beyan

Muktedir olana değil de sadece şehvete, isyana ve yalanlara tapanlar

Hazzı filan da değil asla cihanın

Haiz olduğum o ufacık zerrede saklı ikbalim

Mağdur ve mazlum göğün kanatlarında salınan bir kelama talibim

Adım insan

Soyadım iman

En muteber ve muktedir olana dönük yüzüm

Ne kandırırım ne de yalanım

Gerçeklerin gizinde ve izinde

Saf tuttuğum dervişin kıblesinde

Kâh parlayan Şimal Yıldızıyım

Kâh cennetin bahçesinde beni bekleyen annemin göz bebeği

Kirden kinden lanetinden uzak cihanın ve kâfirin

Mazlumun acısı ile beslenen zalimin

Dünyanın tek/elinde hunharca öldürülen sübyanın

Ülke genelinde nerede ise her gün yiten kadının

Endamına yenik düşen cehaletin

Esvabı ise yamalı bir çiçeğin

Hem dikeniyim de kendimin

Hem de umarsızlığında nice insanın

Anadan üryan sefilce birbirinin kanını emen vampirin

İnsan suretinde çoğu zaman

İmandan yoksun

İradesi sefil bir isyan

Göğün kemeri ve sıktıkça deliklerini deşen

Zannın

Zamlı tarifelerinde dünya genelinde zuhur eden zulmün

Gölgesinde yetişen bir çiçeğim ben:

Solmayacağıma dair taahhüt etmediğim lakin

Rabbimin merhametinde sınandığım sığamadığım kadar içim içime

Elbet tek Sığınağım

Elbet tek Yoldaşım

Elbet zemheride dahi açan bir lütuf misali

Ölüm ne ki, diyebilmenin gücünde ve izinde

Yeniden doğabilmenin de verdiği şükürde

Renklerin en hasıyım

Hazzımsa sadece ve sadece iman gücüm ve itikadım

Gölgem de peşimde

Ben İlahi Aşkın nezdinde

Ne kuklayım ne Pinokyo

Kula minnet etmediğim kadar kulluğum sadece Rabbime

Külümden ve gülümden yana hallice

Aşkın ibaresi nasıl ki en derinde

Sadece ve sadece O, ol dedikçe

Başım gözüm üstüne yüce Mevla’m

Sensin beni benden de iyi bilen

Aşkıma talip binlerce hece ve çiçek misali

Miski amberin hicreti ve hicvi bilinmezin

Talip olduğum tüm dualarım ve yetinmekten iştigal

Varsa yoksa inancın asil bir neferi…