Söylesene Çok Şey Miydi İstediğim ?

Telkin etmekte iken duygular aşkı töhmet altında bırakandın ve öznemi yalnız en çok da sevgiye duyduğum özlemle katıksız sevebildiğim kadardın hatta daha da öte ve bir muhabbetin keyfini dahi süremediğimiz sefil bir varlıktan öteye gitmeyen miydi söyle kalbim ve toz konduramadığım kadar da aşka esefle söylenmekten başka yok muydu çare?

İzahı yok işte sevebilmenin

İzafi addedilen aşkın ne kıymeti bilindi ne de niyetinin

Ne olduğunu kestiremediğim bir enkazı mı dönüştün yoksa sen?

Endamı yitik değildi göğün

İhtişamlı gönlümden taşan

Seferi duyguların her buklesinde ışıldayan

Güneş misali gözlerimi senden değildi almadığım

Aslında alınmadığım kadar da üstüme

Keyfini sürmekle iştigal

Yalnızlığın en metruk hecesinde saklı o ihlal

Hani…

Hani, yüreği derdest eden…

Ve de o sinyal, yeri göğü birbirine düşman eden

Sözcüklerle örülü hicranımın

Örüntüsü nice şiir nice kafiye

Göğsüme saplanan nice şarapnel parçası

Ölümüm ise kalmışken son bakiye

Belki de bakaya kalandın sen:

Resmedemediğimi yazmakla iştigal

Aşkın hicretinden kavuşan

İki suçlunun kazılmamış mezarı…

Siren seslerinde sitem

Sinemde yâdım

Sinmediği kadar içime

Artık değildi işte sana kapılmışlığım

Ki olmadı belki de bu güne değin

Seni, senden ötürü sevebildiğim

Belki de sensizliğin sinesine konan kelebek duyguların

Ne itham

Ne isyan

Asla da seni anlamadığım

Anlaşılmadığımsa aşikâr

Aşkla yıkanmış şu sözcüklerim ve yaralayan eşrafım:

Söylesene çok şey miydi istediğim söyle?

Sadece anlaşılmaktan değilken de öte…