Yazdığım Sadece Bir Şiir Değil...








Düşler…

Metruk hecelerin hafızasında unutulmuş yeminler misali…

Boyutsuzluğun ise tasviri ve endamlı mevsimler;

Rahmete şapka çıkaran bir bulutun meali adeta

Önce kıpraşan

Sonra somutlaşan

Nihayetinde sağanak bırakan gülüşler…

 

Hep mi ağlar insan mutlu olduğunda?

Hep mi mutlu olur insan sevdiğinde?

Sevginin eşkâli

Yüreğin endamı

Kavruk hecelerden kavurduğum şiirler ve nicesi

 

B/atıl idi gezegen öncesinde

Minnet etmeyen insan bir diğerine

Atıfta bulunulduğu kadar güzelliklere

Ve işte şekle şemaile büründü eylem

 

Bir gök

Bir de yer!

Senle ben gibi kavuşması imkânsız

Sanma da sakın beni derbeder!

Maşuk kıvancımla

Tutmaksa aşkı avucumda

Savrulduğum şu deryalardan sor beni.

İbanı yok bu aşkın

İbrazı sanma ki sadece şiir

İsyanı ise her yazmadığımda

Öfkem nasıl da büyür bu aşka

Aşkım büyür aslında kendime duyduğum inançla

Koşarım kavuşulası Rabbime

Kucağımda anamın başörtüsü

Kulağımda nice öğüt

Renklerin en hası ve beyazı

Olmaya muktedir

Belki de saflığın tek referansı

Anmaksa en güzelini

Adımsa Rüzgârın kızı

 

Matemim dingin bir nehir gibi usulca akar da akar içimde

Dışımda güleç yüzüm namım kimine göre yürümüş

Umudun tininde

Hüznün defansı

Yalnızlıksa adeta bir doğa harikası

Öznemle öznemim iç içe

Özgür ve özgün bir yıldızın ışıdığı

Ve güneşin ısıttığı

Üşümek ne ki kışın kasvetinde değil elbet

Değilim de ne haset ne hacet

Ne de delalet

Ne düne ne güne

Damgasını vurmalı illa ki asalet

 

Öznemse anam

Özlemimle sakit babam

Gönlümdeki tek rotam

Aşkın ibaresi

Hazzı değil mi sözcüklerin efendisi

Olmakla iştigal

İlhamın ışığında saklı olduğum neyse hemhal

Olmanın tek işareti

Çünkü ben aşkım

Çünkü ben şiirim

Nazım da niyazım da yitik bir esintiyim

Kimseden olmasa da beklentim

Herkesten ziyade tekil bir ziynetim

Rengim de rakımım da Allah’a mahsus bir coşkunun

Göğsümdeki kıvancın ve muradımın

Ardışık sayılar gibi varsa yoksa ben

Sonsuzluğa talibim

Aşk iken de hicretim

 

Yandığı kadar yüreğin endamlı neferiyim

Yaktığımsa sadece bir ateş de değil

Yazdığımsa sadece bir şiir hiç değil

Kefil

Olduğum kadar içimdeki nehre

Yaşadığım kadar da onur ve haysiyetle

Ölümden korkmasam da

Henüz de olmasın ölüm başucumda

 


( Yazdığım Sadece Bir Şiir Değil... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 8.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu