Edebiyat ve Kültür Platformu
Göğe Asılan Bir Sabır Kandili
🌙 Ramazan.
Göğe Asılan Bir Sabır Kandili
Ramazan gelirken gökyüzü yer değiştirir sanki.
Yıldızlar biraz daha yakına iner,
ay, alnımıza sürülen serin bir mühür gibi parlar.
Zamanın kalbi yavaşlar,
dünya telaşlı adımlarını bir anlığına susturur
ve insan, kendi iç sesini ilk defa bu kadar net duyar.
Ramazan bir ay değil,
insanın içindeki dağınıklığı toplayan görünmez bir eldir.
Ruhun üstüne serpilen ince bir yağmur.
Tozu alınmış bir kalp gibi atar göğsümüzde merhamet.
Oruç, sadece midede değil,
dilde başlar.
Gözde, kulakta, kalpte başlar.
Bir yudum suya hasret kalınca
su artık su olmaktan çıkar,
şükür olur,
hayat olur,
rahmet olur.
Açlık, insanın içindeki fazlalıkları eritip
geriye özünü bırakır.
Kibir incelir.
Öfke susar.
Nefs, ilk defa diz çöker.
Oruç tutan insan,
akşama kadar bir savaş verir kendisiyle,
ama bu savaşta kazanan
kimseyi yenmeyen bir zaferdir.
En büyük galibiyet,
kendine hükmetmektir.
Bir Lokmanın Kıyameti
İftar vakti geldiğinde
güneş, sanki özel olarak senin için batar.
Ezan sesi göğü ikiye yarar da
rahmet yeryüzüne dökülür.
Bir hurma,
bir bardak su.
Saray sofralarından daha ihtişamlıdır o an.
Çünkü o lokma
sabırla yoğrulmuştur.
Şükürle pişmiştir.
Ve kalpte,
hiçbir zenginliğin satın alamayacağı
bir huzur bırakır.
🌙
Sahur vakti dünya uyurken
gökyüzü uyanıktır.
Dualar daha yükseğe çıkar,
çünkü kalp daha hafiftir.
Gece, siyah bir örtü değil o an
içine sır saklayan bir atlas kumaş gibidir.
Ve insan,
en saf hâliyle
Rabbine en yakın durduğu yerde bulur kendini.
Ramazan,
kapıların daha yavaş çarpıldığı,
seslerin daha yumuşak çıktığı bir aydır.
Kırgınlıklar erir,
küslükler çözülür,
bir selam bile sadaka olur.
Zekâtla arınır mal,
fitreyle incelir kalp,
bir tabak yemekle
bir mahalle birbirine kardeş olur.
Ramazan, insanı insana yaklaştıran
ilahi bir köprüdür.
Ve sonunda.
Ramazan bittiğinde
insan fark eder ki
asıl değişen takvim değil,
kendisidir.
Açlık öğretmiştir,
azla yetinmeyi.
Sabır öğretmiştir,
taşmadan beklemeyi.
Şükür öğretmiştir,
her nimeti mucize bilip öpmeyi.
Ramazan gelir,
insanı kendine getirir.
Ve giderken
arkasında sadece bir bayram bırakmaz
daha temiz bir kalp,
daha ince bir vicdan,
daha derin bir merhamet bırakır.
Ramazan,
göğe asılmış bir sabır kandilidir,
yaklaştıkça ısıtan,
uzaklaştıkça özleten.
Göğe Asılan Bir Sabır Kandili başlıklı yazı basak--kaya tarafından
21.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.