Yanımda Olsan
Bazen kelimeler, insanın içinde
birbirine çarpan kırık camlar gibi.
Ne söylesem bir yerim kanıyor,
ne sussam içimde başka bir şey büyüyor.
Gel, konuşalım.
Yarım kalmış cümleleri masaya yatıralım.
Biraz ağlayalım, biraz susalım.
Gözyaşlarımız birbirinin kıyısına vursun,
kim haklı, kim kırgın, unutalım.
Belki bir sarılma yeter,
bütün duvarların yerini değiştirmeye.
Belki de önce ağlamak gerekir,
içimizde yıllardır kilitli duran denizi
birbirimizin omzunda serbest bırakmaya.
Sırası mühim değil artık.
Önce ellerin değsin ellerime,
sonra bütün suskunlukları anlatalım.
Ya da hiçbir şey söylemeden
birbirimizin varlığına inanalım.
Çünkü bazı uzaklıklar mesafeyle ölçülmez,
insan en çok sevdiğinin yokluğunda üşür.
Ben bugün ne güçlü görünmek istiyorum
ne de içimdeki fırtınayı saklamak.
Biraz eksik kalayım yanında,
biraz savunmasız, biraz çocuk.
Sen de bütün yüklerini bırak kapının önüne.
Gel...
Dünya bir süre kendi gürültüsünde kalsın.
Biz birbirimize yetişelim.
Bir omuz, bir nefes, bir avuç sıcaklık...
Bazen hayatın bütün ağırlığını
tek bir sarılma yerinden kaldırır.
Benim senden istediğim mucize değil.
Ne bir söz, ne bir yemin, ne de sonsuzluk.
Sadece yanımda ol.
Çünkü bugün kalbim,
kendini anlatacak bir dil değil,
yaslanacak bir insan arıyor.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu