Henüz Doğmamış Sabah
Bazen dünya, kendi ağırlığına yenilir, Duvarlar içimize doğru büyür,
İnsan, kendi kalbinin içinde
Çıkışını bulamadığı bir mevsime sıkışır.
Oysa içimizde tuhaf bir şey yaşar, Takvimlerin yaşlandıramadığı bir çocuk, Saçlarına ak düşse de düş kurmaktan vazgeçmeyen,
Her kırılışında başka renkte çiçeklenen bir dal.
Belki de bütün mesele budur,
Karanlık dediğimiz, ışığın henüz çözemediği bir düğüm,
Acı dediğimiz, ruhun derininde
Henüz adını koyamadığımız bir değişim.
Gel, bu gece zamana dokunmayalım, Saatlerin telaşını kapının dışında bırakalım, İçimizde tomurcuklanan o eski baharı Kimsenin bilmediği bir yerde saklayalım.
Nasıl olsa sabahın bir huyu var,
En suskun pencerelere bile renk bırakır,
Ve hayat, bütün itirazlarımıza rağmen
Bir gün yeniden gülümsemeyi hatırlar.
Belki de yarın dediğimiz şey,
Henüz yaşanmamış bir mucizenin ilk nefesidir.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu