Aynı Hilalin Altında
Hilalin ışığı düşmüştü gecenin yüzüne.
İki ayrı pencerenin camında aynı gümüş sızı, İki ayrı odada birbirine benzeyen bir sessizlik vardı.
Sen de bana bakıyordun, biliyordum.
Ben de gözlerimi senden alamıyordum.
Ne tuhaftı,
Aynı ayın altında başka başka yalnızlıklara sığınmak.
Birbirine değemeyen iki hayatın
Aynı ışıkta birbirini bulması.
Yıldızlar göğün en uzak yerlerinde parlıyordu,
Ama sen gözlerini açtığında
Bütün ışıklar kendi parlaklığından utanıyordu.
Bakışların öyle derindi ki,
İnsan içine düştüğünde kendini unutuyor, Ömrünün henüz yaşanmamış en güzel hâline kavuşuyordu.
Bu gece mesafelerden söz etmedim kendime.
Çünkü sen, yanı başımda olmasan da Varlığınla içimde bir yere dokunuyordun. Bir ucuyla senin yalnızlığına uzanan hilal, Öteki ucuyla benim sana sakladığım özleme değiyordu.
Nefesini nefesimde duyumsadım,
Sanki odanın bütün sessizliği sana aitmiş gibi.
Gözlerimi kapattım, yanımda sen vardın. Ellerin sıcacık,
Göz bebeklerinde yalnızca ben vardım. Dışarıda gece kendi karanlığına çekilmiş, İçimde seninle aydınlanan bir dünya başlamıştı.
Ruhuna teslim olduğum o vakitte
Ay bile yerini değiştirmedi.
Zaman, bize dokunmaya kıyamamıştı sanki.
Bir anın içinde bütün ömrümü yaşadım,
Bir bakışına koca bir hayat sığdırdım.
Ne tuhaftı,
İki ayrı pencereden aynı hilale bakarken Birbirinden habersiz değildi kalplerimiz. Sen benim düşlerimde, ben senin suskunluğunda,
Aynı gecenin iki ucunda birbirimize dokunuyorduk.
Ve bil ki,
O gece gökyüzünde yalnızca bir hilal yoktu. Benim içimde sana ayrılmış bir ömür, Senin gözlerinde bana açılmış bir dünya vardı.
İki ayrı pencerede başladı hikâyemiz,
Ama aynı hilalin altında kavuştu kalbimiz.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu