Online Üye
Online Ziyaretçi
Deneme / Hayata Dair Denemeler
Eklenme Tarihi : 6.04.2026
Gökyüzünde süzülen bir kuş sürüsünü dikkatle izlediğiniz olmuştur muhtemelen.
Kuşların biri önde, diğerleri ardında… Ama hiçbiri rastgele değil. Bir düzen var, bir âhenk var, görünmeyen bir anlaşma var aralarında.
Öndeki kuş rüzgârı yarar. Yorulunca geri çekilir. Bir başkası öne geçer. Hiçbiri, “Ben hep önde olayım” demez. Hiçbiri sürüyü yalnız bırakıp keyfine uçmaz. Çünkü Allah’ın ilhamıyla bilirler ki birlikte uçmak, daha uzağa varmaktır.
Vicdanlı insanlar da böyledir.
Bir zulüm karşısında tek başına kalmak ağırdır. Ama vicdanlar birleştiğinde yük hafifler. Biri konuşur, diğeri destek olur. Biri yorulur, diğeri devralır. Biri düşerse, diğeri koluna girer. Çünkü hakikat yolunda yalnız yürümek değil, omuz omuza yürümek esastır.
Kuşlar sadece “yan yana” uçmuyor; aynı ritimde uçuyor. İnsanlar da sadece aynı ortamda bulunmakla birlik oluşturamaz. Kalpler, niyetler ve hedefler uyumlu değilse; kalabalık olur ama kuvvet olmaz. Birlik, fiziksel yakınlık değil ritim birliğidir. Uyum olmazsa birlik yük olur.
Bir toplumda da değer ritmi bozulursa güven zedelenir. Demek ki birlik; aynı yöne bakmak kadar, aynı ahlâkî frekansta buluşmaktır. Hak yolunda yorulmamak için kalpler de kuşlar gibi V formunda durmalı. Yan yana gelen kalpler birbirini diri tutar. Rüzgâr sert estiğinde dağılmayanlar, vicdanını yan yana tutanlardır.
Bilim insanları, kuşların V formunda uçmasının enerji tasarrufu sağladığını söyler. Her kuş, önündekinin kanadından doğan hava akımıyla daha az yorulur. Yani biri diğerine güç olur.
Vicdan da böyledir.
Bir vicdan öne çıkar, diğeri destek olur; çünkü iyilik birlikte uçunca menzile varır. Çünkü iyilik, iyiliği çoğaltır. Cesaret, cesareti besler. Susmayan bir yürek, başka bir yüreğin susmamasına vesile olur. Bir kuş senkronu bozarsa, hava akımı da bozulur ya hani, insanlar da birbirinin rüzgârını kesmek yerine, birbirine hava akımı oluşturmalı.
Sürüden kopan kuş, rüzgâra karşı tek başına kalır. Yorulur, yönünü şaşırır. Av olur.
Vicdandan kopan insan da böyledir.
Kalabalıkların içinde bile yalnızdır. Güçlü görünse bile savunmasızdır.
Kuşlar göç ederken birbirine yaslanır.
Vicdanlı insanlar da zor zamanlarda birbirine
yaslanır.
Çünkü bazı yollar tek kanatla uçulmaz.
Bazı hakikatler tek yürekle taşınmaz.
Aynı göğe bakanlar, aynı yöne kanat çırpmalı.
Rüzgâr sertleştiğinde daha da sıkı durmalı.
Gökyüzündeki bu düzen şunu nazara verir:
Hak yolunda tek başına kahramanlık değil, birlikte
istikamet kıymetlidir.
Belki de bu yüzden Rabbimiz insanı “ümmet” olarak anmayı murat etti. Yalnız bir kalp değil; birlikte atan kalpler… Yalnız bir ses değil; hakikati çoğaltan sesler…
Hayvanlarda bizim için ibretler vardır; ibret alır mıyız? Gökyüzünde dağınık kanatlar kaybolur ama aynı istikamete açılan kanatlar menzile varır. Hakikate giden yol tek kanatla değil, omuz omuza açılan kanatlarla aşılır.
Elif E. Bayraktar
Zafer Bilim ve Araştırma Dergisi, Nisan
Yazarın
Önceki Yazısı