Müsterih ol, ey aðýtlarýmda açan çiçek misali sen evet, sen sefil ve sabi yüreðimin mýntýkasýnda saklý sen, içimde büyümeyi reddeden o masum çocuk ve çaldýðýn ýslýk en çok da içimi aydýnlatan kâh sevgin kâh iyiye olan hasretin kâh ýþýðým iken bir içimlik iç çekiþlerinde saklý masumiyetin ç/aðrýsý…

Anadan üryan doðdum herkes gibi.

Çalmadým çýrpmadým bahþedilene her þeyedir duyduðum þükür ve dualarým.

El bebek gül bebek büyüdüm hanemde bir elimde annem bir elimde babam yýldýzlar misali dökülen ve serpilen üstüme…

Bir evin bir kýzý.

Geç kalmýþ bir bebeðin de serveti iken ana baba duasý.

Duayeni olduðum sevgi ikliminin ne de olsa bir elim yaðda bir elim balda gel gör ki bildim ben yediðim her lokmanýn kýymetini hikmetini.

Doðurgandý duygularým önce sevdim sonra âþýk oldum.

Deliþmendi fýtratým en çok da yaramaz ve muzip çocukluðumla gül oldum bahçeye, battý bazen dikenim ama en çok hatta sadece kendimi kanattým.

Kanamadým durduk yere.

Kandým da insan denen nefsine tapan onca zalime.

Hele ki biri vardý ki:

Ayný çatýnýn altýnda ayný sofrada ekmeðimi bölüþtüðüm:

Bilemedim hin olduðunu bilemedim cin olduðunu:

Gerçi babam hep derdi onun asla adam olmayacaðýný.

Uyuttu sonra bizleri bizlerse uyduk ona bilemedik nifak soktuðunu bu iblis tohumun isyanýna eþlik eder miydi birileri?

Ettiler de.

Edebilecekleri her kötülüðü ettiler yine de nemalanmadým yine de üstüme almadým alýnsam bile ses etmedim sadece uzak kaldým evimden uzaklara gittim sýrf bozulmasýn diye düzen.

Sevecendi yüreðim ve anaç kimliðim:

Anne olmadým ama bir anne gibi sahip çýktým çocuklarýma muallime kimliðimle kanatlarýmýn altýna aldým her birini adeta birer sarý civcivmiþçesine korudum kolladým her birini.

Bir tarafta devrilen þiþeler kadehler.

Bense uykulu gözlerle bir elimde çay bardaðý sýnav kâðýtlarýný kontrol ettim gün ve gece.

Semirendi iblisin öfkesi oysaki bendim ben ablasý bildiðim o zalimin nefesi bilemedim ki ensemde.

Bir ayraçtý hayat.

Yediðim ekmek ne olurdu ki olsa bayat?

Hürmet ettim nimete babamdan anamdan böyle görmüþtüm.

Böldüm de lokmamý bilemedim öleceðimi yaþarken.

Nefsi ve þehveti bir kadýnýn kýrbaçladýðý kadar da büyüttükleri laneti.

Gelmiþtim bin yaþýna ama kalmýþtým hala çocuk.

Alabildiðine saf ve damgalandým ve mühürlendim adeta kargolandým.

Süt liman bildiðim hanem ve yuvam.

Ýksirim dua.

Þerbetim dua.

Tefsirim dua.

Taziyelerini dahi sunmadý insanlar elimde Yasin mezarýna defnettiðim annem beklerken birilerini bendim sadece ben son nefesinde son lokmasýnda dahi elini tutan.

Nankörü zaten yok saymýþtý hakkýný çoktan haram etmiþti ama durduk yere deðil.

Yaþatacak olan yüce Rabbim ama durmuþtu artýk kalbi ve nefesi.

Ýhtimamla eþlik ettim her anýna.

Yýkadým da gasilhanede bebekler gibi yaþlarým mýydý akan yoksa suyun berraklýðý mý ve o masum o huzurlu yüzü buz gibi iken de bedeni nasýl da misler gibi kokuyordu bebek misali.

Tek ölen o muydu?

Öyle idi ama öyle ummadýlar.

Çünkü fazlalýk gördükleri bendim ve benim direniþim.

Saðdým ve ayakta ve misliyle nefret ettikleri.

Güruh büyüdü sonra:

Bir kadýn bir adam derken ve iþte karga sürüsü beklemede.

Göçebe ruhlarý tetikte.

Diledikleri ise yokluðum ne de olsa fazlalýktým kavuþmak için engel olduðum hak etmedikleri babadan yadigâr serveti.

Ki servet dediðin de:

Baþýmý soktuðum hanem namusum yuvam dergâhým.

Bir de para pul derdinde kalan diðer hisseyle onlar tetikte beklemede.

Hak etmedikleri iken haizi olduðum bir de mahremime laf ettikleri yalanlarý ile özelimi kirletme niyetleri.

Benimse kirlenmeye asla yok niyetim çünkü doðru yolda olduðum kadar temkinli babadan miras tüm deðerlerim hem de alnýmýn akýyla ve iþte kulp taktýklarý aklým ve ruhum ve boca ettikleri nefret yalan ve gýybetleri ile sözüm ona beni tarumar ettikleri…

Sen ki kâfir!

Sen ki ayný kaný taþýdýðýn ailesini reddeden zalim!

Bilirim ne içindir uðraþýn ne içindir köpürttüðüm zulmün öfken ve isyanýn!

Sadece mal mülk derdinde.

Sadece daha çoðunun peþinde.

Yetmez mi sahip olduklarýn üstelik hakkýyla bölüþtüren iken kanun?

Renklerin en hasýyým.

Sense duygularýn en kirlisi tek tanýðý þahidin zaten bozacý.

Kibrindir senin zaferin ve kinindir kardeþine püskürttüðün ve günbegün büyüyen öfken ve ihtirasýn.

Zanlarýn en çirkinini nasýl ki sen bana kondurdun.

Zulmün ölümden beter iken sanýr mýsýn ki sana haram olan o lokmayý Rabbim sana sunacaktýr?

Kazýk kakacaksýn diye de dört dönendiðine þahit melekler.

Bir ömür de susmuþken bana ettiðin zulme ve þiddete.

Sadece Rabbindir dokunulmazlýðý ve Yüce Peygamberin bir de öksüzün yetimin mazlumun baþýný okþayacaðý güne þahit olacaðým çünkü o mazlum benim ve ben asla Sahipsiz deðilim.