İçimde Kalan Yol
İçimde Kalan Yol
Ne kadar uzaklaşsam
kendimden çıkamadım.
Yol uzundu
ama yüküm daha ağırdı.
Sandım ki gitmek
hafifletir insanı.
Oysa ben
nereye gitsem
kendimi taşıdım.
Bir yerde durdum.
Ne ileri gidebildim
ne geri dönebildim.
O an anladım,
yol dışarda değilmiş.
İnsan,
en çok içinde kaybolurmuş.
kaçmadım bu sefer.
Kendime baktım.
Sessizce…
yavaşça…
Bıraktım.
İşte o an
hafifledim.
anladım ki
özgürlük
gitmek değil,
kendine kalabilmekmiş.
(
İçimde Kalan Yol başlıklı yazı
elif-geckil-kaya tarafından
14.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
