Zamanın Gölgesinde Kalan
Zamanın Gölgesinde Kalan
Gençliğimi özlüyorum…
Masum gülüşlerimi.
O zamanlar
insanlara inanmak bu
kadar zor değildi.
Bir lokma ekmek vardı,
bölünürdü…
Kimse hesap yapmazdı.
Sevgi vardı,
karşılık beklemezdi.
Bir el tutuldu mu,
bırakılmazdı.
Şimdi bakıyorum…
Ne o insanlar kaldı,
ne de o hisler.
Belki de özlenen
zaman değil…
İnsanın içindeki o temiz yer.
Ne geri dönmek mümkün,
ne de yarına güvenmek.
Her şeye rağmen
sessizce şükrediyorum.
(
Zamanın Gölgesinde Kalan başlıklı yazı
elif-geckil-kaya tarafından
22.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
