Sessiz

Yollara düşen gölgemden bildim,

Zamanın teğet geçtiği o yeri.

Ben seni en çok yokluğunda sevdim,

Şimdi hangi rüzgâr getirir geri?

Avuçlarımda biriken o eski sıcaklık,

Bir mevsim gibi çekildi içimden.

Ne bıraktığın adreste var artık izin,

Ne de bendeki o eski sen...

Bir kentin sokaklarında kaybolur gibi,

Usulca silindin gözlerimin önünden.

Ne bir sitem kaldı dilimin ucunda,

Ne de bir dönüş umudu kıştan çıkan günden.

Oysa tek bir fırtınana bakar bu içimdeki sessizlik,

Gelsen, biter bütün bildiğim ezberler.

Çünkü ben seni yokluğunda bile böyle severken,

Varlığına hangi rüzgâr dayanabilir?