Böyle Söyledi Aşk

BÖYLE SÖYLEDİ AŞK 

Yıllar boyunca kendi sessizliğimin zirvesinde demlendim,

Güneşe her sabah şunu sordum: "Eğer benim bu derin yalnızlığım olmasaydı, sen neyi aydınlatacaktın?"

Şimdi, taşan bir bilgelikle değil, ağırlaşmış bir ’ben’ ile iniyorum aşağıya.

Kimseyi aramaya gelmedim; kendimdeki uçurumu kucaklamaya geldim.

​Ben, kendi üzerine yıkılan o mağrur yolcuyum artık.

Aşkı bir sığınak değil, kendi varlığımı ateşe verdiğim bir meydan bildim.

Yıkıldım; her bir parçamdan yeni bir güneş doğurmak için.

Böyle dedim kendime: "Önce kendimi yok etmezsem, benden yeni bir ben doğamaz."