Yûnus Emre

Müselmanlar zemâne yatlu oldı,

Halâl yinmez haram kıymetlü oldı.

Okunan Kur’an’a kulak tutılmaz,

Şeytanlar semirdi kuvvetli oldı.

Haram ile hamir tutdı cihânı,

Fesad işler iden hörmetlü oldı.

Kime kim Tanrı’dan haber virürsen

Kakır başın salar, hüccetlü oldı.

Şagird üstâd ile arbede kılur,

Oğul ata ile izzetlü oldı.

Fakirler miskinlikden çekdi elin,

Gönüller yıkuban heybetlü oldı.

Peygamber yirine geçen hocalar

Bu halkun başuna zahmetlü oldı.

Dutulmaz oldı Peygamber hadîsi,

Halâyık cümle Hak’dan utlu oldı.

Yunus gel âşık isen tevbe eyle,

Nasûh’a tevbe ucı kutlu oldı.

İnsanlar her zaman yaşadıkları devirden ve insanların hâlinden şikâyetçiler, her şikâyet edildiğinde de Allah daha kötüsünü gösteriyor. İyi ki Yûnus Emre veya «Selâm verdim rüşvet değildir deyü almadılar» diyen Fuzûlî ya da döneminden şikâyetçi diğer mübârekler bu günleri görmediler, görselerdi dilleri (iki mânâda da) tıkanırdı herhalde.