Tahlisiye Madalyası

                  TAHLİSİYE MADALYASI

Beyaz toz şekerlerle kaplı bir kumsalda

Aşkın ateşine yaklaştıkça birbirine eriyen 

Yandıkça lezzetlenen iki şeker tanesiyiz

Gecelerin Yasemin Nişanı

Sesinden öteye gidemediğim günlerde

Deniz hırçınlığıyla kıyıyı dövüyor

Çivit mavisi elbisemle denize yürüdükçe

Dalgaların kucaklamasını sen sanıyorum

Kıyıdan uzaklaştıkça sana yaklaşıyorum

Kırdığın yerlerden sırayla öpeceğini sanırken

Suskunluğum dudaklarına bulaştı

Tuzdan sonra bir de kayıtsızlık karıştı suya

Bedenim suya fazlasıyla doyduğunda

Ruhumda tuz yaraları açıldı

Bir balığın pullarına döndü özlemim

Ayaklarım kuma değmiyor artık

Suyun ılıklığı gittikçe kayboluyor

Yüreğim üşümeye başlıyor neredesin

Tuzlu suya artık direnemiyor ciğerlerim

İki elinde de ne varsa bırak gel

Tahlisiye madalyan avucumda duruyor

Burnuma toprağın kokusu gelmiyor 

Kumzambakları gülümsemiyor burada

Ellerin ellerime çok uzak, korkuyorum

Tüm duygular bir inci gibi saklanıyor

Yokluğun obsidyen taşından da keskin

Zihnim bedenim gibi hareket edemiyor

Bakışlarındaki can simitlerini arıyorum

Nefesim bitmenin eşiğinde

Son ve ilk oksijenim, gel artık..

                       TülayMaviYıldırım