Ne Kaybederdin

Ne Kaybederdin?

Bir mektup yazsaydın iki satırlık,

Belki de biterdi bunca kırgınlık.

İçinden geçeni bana açsaydın,

Anlatsaydın... Ne kaybederdin?

Bir yanlış büyüdü sustuğun kadar,

Sessizlik bazen en ağır duvar.

Bir küçük özrünü gönle bıraksaydın,

Barışsaydın... Ne kaybederdin?

Kader de yoruldu bizi sınarken,

Yollar düğümlendi seni ararken.

Bir adım sen bana doğru atarken,

Yaklaşsaydın... Ne kaybederdin?

Ne vardı gözümde kalan yaşları,

Avuçlayıp silsen usul usul kaşları.

Bir damla merhamet düşse içine,

Acısaydın... Ne kaybederdin?

Diken de gül için yaşar dalında,

Sabır yeşerirmiş sevda bağında.

Bir mevsim daha sevda dağında,

Çiçek açsaydık... Ne kaybederdin?

Ayrılık kolaymış söyleyenlere,

Gel de sor gece kalan nöbetçilere.

Bir gece uykunu bana bölseydin,

Anlasaydın... Ne kaybederdin?

Ben seni suçlamak için sevmedim,

Hatana duvarlar örmedim.

Bir kez de kusurumu sevseydin,

Sarılabilseydik... Ne kaybederdin?

Şimdi aynı göğün altındayız ya,

Ayrı mevsimlerin rüzgârındayız ya.

Bir defa gönlünü gururdan kurtarsaydın,

Dönebilseydin... Ne kaybederdin?

İnsan en çok geç kalan sözüne yanar,

En derin pişmanlık içinde kanar.

Bir "gitme" demeyi vaktinde söyleseydin,

Susmasaydın... Ne kaybederdin?

Ömür, kırgınlığa sığmayacak kadar kısa,

Sevda, gurura sığınmayacak kadar büyük.

Biraz beni değil, bizi düşünebilseydin,

Kaybetmezdik... Ne kaybederdin?

Bir kahve soğudu avuçlarımda,

Adın dolaşıyordu dudaklarımda.

Bir fincan köpüğü dudaklarında,

Kalsaydı... Ne kaybederdin?

Ne vardı gönlüne beni de katsan,

Bir ömür benim dizlerimde yatsan.

Kırılan yerleri birlikte sarsak,

Dayansaydın... Ne kaybederdin?

Yoruldum kapına umut asmaktan,

Her sabah yeniden seni sormaktan.

Bir pencere kadar bana kalsaydın,

Baksaydın... Ne kaybederdin?

Kalbime kurduğun sessiz mahkeme,

Bir tek savunmamı dinlemedin bile.

Hükmünü vermeden beni dinleseydin,

Anlasaydın... Ne kaybederdin?

Sevda dediğin de emek istermiş,

Biraz sabır, biraz yürek istermiş.

Bir çiçek misali seni sulasaydın,

Büyüseydin... Ne kaybederdin?

Yolların ucunda tükenen bendim,

Her dönüş ümidiyle bekleyen bendim.

Bir kez de sen beni aramış olsaydın,

Seslenseydin... Ne kaybederdin?

Geçmişi yük edip omzuna alma,

Üç günlük ömürde sevdayı yorma.

Biraz da inadını yere bıraksaydın,

Gülseydin... Ne kaybederdin?

Bir akşam ansızın kapımı çalsan,

Hiçbir şey olmamış gibi yanıma varsan.

"Geciktim." demen bile yeterdi bana,

Gelseydin... Ne kaybederdin?

Şimdi her hatıra aynı şeyi söyler,

Vaktiyle susanlar sonradan özler.

Bir tek cümleyi zamanında kursaydın,

Söyleseydin... Ne kaybederdin?

Ömür dediğin de rüzgâr misali,

Bir eser, bir diner; kalır yalnız hâli.

Bugün değilse de yarın anlarsın;

Sevseydin... Ne kaybederdin?

Mehmet Aluç