Adını Yol Bilseydim

Dünyaya bir kez daha düşseydim,

Mecnun olup adını yol bilseydim...

Gittiğim sokakların bir bir sana çıkmasını dilerdim,

Ben yine en baştan seni severdim.

Şayet güneş batıdan doğsa bile,

Sensizlik gözyaşlarım sahrayı okyanusa döndürse de,

Güneş dünyaya küsüp sırt çevirse de

Senin ışığın yeter benim yolumu aydınlatmaya.

Ve bir gün sesin benden uzak düşse bile,

Bu sarhoş gönlüm seni unutmayı reddeder yine.

Çölleri aşar da kavuşamazsam ben yarime,

Bir yıldız olup düşsen bile tanırım seni her halinde.

Bir değil, bin ömür geçse de şu fani alemde,

Sakın senden vazgeçeceğimi düşünme bile.

Bir nefeslik ömrüm kalsa da bu bedende,

Yine adın dökülürdü son kelimelerimden...