Bendeki Sen

Bir çocuğun ürkek ve korkmuş,

Üşümüş ve titrek gönlünü;

Sanki bir kibritle ateş yakmış

Ve o üşüyen alevle ısınacağını sanmış

Küçük bir çocuktan farkım yok karşında.

Bazen ölesiye nefret ediyorum senden,

Bana beni geri vermediğinden,

Aklımın bir köşesinden hiç çıkıp gitmediğinden.

Bazen de ölesiye seviyorum seni;

Sana bakarken bana yaşattığın

Nostaljik hislerden,

Gözlerinin içinde kendimi unutturmandan,

Bende mavi rengini anımsattığından,

Bana nice şiirler yazdırdığından,

Nice hayaller kurdurttuğundan...

Bazen ölesiye özlüyorum seni;

Hâlimi hatırımı hiç sormadığından,

Bana soğuk arkadaşlığını vaat ettiğin zamanlardan.

Bazen ise sadece sensizliyorum,

Senin olmadığın bir hayat yaşadığımdan.

Bazen ise sadece seviyorum seni;

Hiçbir kirli düşünce olmadan,

Sadece uzaktan, uzaklardan...

Bazen ise tekrardan "ben" oluyorum,

O vakitlerde ise seni düşlüyorum.

Sana şiirler yazıp

Senin de bulunduğun mutlu hayaller kuruyorum.