Yaşamak Güzel Şey

Yaşamak güzel şey be kardeşim!

Suyun maviliğine hayran olmamak,

Gökyüzünün engin ufkunda kaybolmamak

Veyahut bir çocuğun gülüşüne eşlik etmemek

                                            Mümkün müdür?

Yaşanır mı almadan o suyun tuzlu kokusunu?

Yaşanır mı hiç duymadan o güzel bülbülleri?

Yaşanır mı hiç dağlarda çamura bulanmadan?

Yaşanır mı hiç dinlenmeden o çamların altında?

                                            Mümkün müdür?

Yaşamak güzel şey be kardeşim!

Çiçek tarlalarında dört bir yana savrulmamak,

Rüzgarlarla bulutların danslarını izlememek,

Atmadan kendini yeşil bozkırlara yarınlar yokmuşçasına...

                                           Mümkün müdür?

Hissetmeden doğanın en zarif fısıltılarını ruhunda,

Duymadan bir kelebeğin doğumunu,

Veyahut görmeden bir papatyanın tohumunu

Göz göze gelmeden küçük böceklerle..

                                            Mümkün müdür?

Yaşamak güzel şey be kardeşim!

Yaşamamak bir taze sonbaharın hüznünü,

Yürümemek hışırdayan sarı kuru yaprakların üstünde,

Hissetmemek bir atkının sıcaklığını, bir mevsimin hissini...

                                            Mümkün müdür?

Dökülen her yaprakta biten bir yılı görmeden,

Dinlemeden rüzgarın yapraklarla orkestrasını,

Sessiz sedasız turuncuya dönen gökyüzünü seyretmeden,

Doğaya, insana, sevgiye, yaşamaya dair şiirler yazmamak...

                                             Mümkün müdür?

Soruyorum şimdi sana:

Yaşamak için sadece bir canlı nefes mi almalı?

Yoksa bir insan yaşamak için ne yapmalı?

Bir güneş gibi doğup yine aynı şekilde mi batmalı?

Yoksa bir ay olup geceyi mi aydınlatmalı?

             Yaşamak güzel şey be kardeşim!  

         Soruyorum tekrardan bütün bir insanlığa: