Tek Ümidimiz Ümit

Bulutlar sedefleniyor sinemde.

Yüreğim, yıldızlardan taçlar süslüyor fecre.

Pembe umutlar örüyorum,

Dünya zemherîde gülsün,

İnsanca iklimler doğsun, âtiye.

Huzur için damaklara,

Gül şerbeti serpiyorum sözcüklere.

Yaşam sevinci semeremiz,

Tabiatın müziği gibi eşsiz.

Ah bu iyimser hallerim siz yok musunuz?!

Sizsiz neyler gül dalında bülbül bile?

Eşlik etsin

Ruhumuzun dansına,

Barış, ümit. 

BİZden yana söylensin,

Kardeşlik türküleri yeryüzünde.

Gökyüzündeyse bayram şenliği...

Yolumuza tak kursun güvercinler.

Karanfil koksun balkonumuz.

Sevgili mevsim 

Güncelerinde buluşsun kalemimiz.

Kapımızı ılgıt ılgıt sevinçler tıklatsın.

Mesela...

Karnı tok, dudak ucunda 

Tebessümler çocukların.

Söyleyin çok şey mi 

Güzelden, iyilikten yana?

Olursa gözlerinde yaş masum yüzlerin,

Yalnızca...

Ayağı takılıp düşmekten olsun.

Dizi kanayınca bilsin sadece ağlamayı.

Oysa hayat...

Zorla büyütüyor insanı.

Tek ümidimiz, ümidin kendisi!!!