Ağır Geliyor

Sevdâ, sînemdeki kanlı yaraya,

Tozarken yaşamak ağır geliyor.

Bütün dertlerimi bir bir sıraya,

Dizerken yaşamak ağır geliyor.

Yalanmış saadet yalan dünyâda.

Keder, pusu kurmuş tatlı rüyâda.

Malihülyâ denen azgın deryâda,

Yüzerken yaşamak ağır geliyor.

Çürüdü sevginin sağlam zemini.

Merhamet, yerine bıraktı kini.

Aşk için ettiğim onca yemini,

Bozarken yaşamak ağır geliyor.

Sevilene göre sevmek önemsiz.

Geçmedi bu yüzden ömrüm elemsiz.

Çilenin resmini kâğıt kalemsiz,

Çizerken yaşamak ağır geliyor.

Bağrıma vursaydı yar bıçakları,

Mesken ettirmeden en uzakları.

Geceler boyunca loş sokakları,

Gezerken yaşamak ağır geliyor.

Ümidim gidince artık elimden,

Şüphe ediyorum istikbalimden.

Ettiğim sitemin zehri dilimden,

Sızarken yaşamak ağır geliyor.

_/' İbrahim Halil MANTIOĞLU '\_