Edebiyat ve Kültür Platformu
Rahmet Kasîdesi
Yâ Rab seni andıkça günâhımla berâber,
Hâlim kederin aynası, gönlümse iyimser.
Tekrâr edilir her sıfatın dertli dilimde.
Bir harfi silinmez yazı zihnimdeki ezber.
Tek olduğunun belgesi âlemdeki hikmet.
Tevhîde şehâdet edenin gönlü münevver.
Zâtın yücelerden yüce, ilminde hudut yok.
Bildirdiğin îmân yolu tüm kullara rehber.
Takdîrini idrâk edemez kimsenin aklı.
Lütfun gibi kahrın bile bir sırlı mücevher.
Sen her şeye hâkim; ezelîsin, ebedîsin.
Zikrin göğe yükseldiği an aşka gelir yer.
Zâil olur aklımdaki her türlü tereddüt.
Nûrundan alır kuvveti dünyâma doğan fer.
Her zerrede bir başka nakış, başka tecellî.
Esrârı derin bilmecedir âlem-i ekber.
Ormanlarının serveti kök salmış ağaçlar.
Rahmet dolu gök kubbe tavan yeryüzü minder.
Mevsim boyu hep kısmet arar yerde karınca.
Kuşlar yuva uğrunda semâlarda seferber.
Kükrer denizin dalgası rüzgâr uyanınca.
Kudretle coşan gür sesi bir aslana benzer.
Gülzâra döner yağmurunun düştüğü toprak.
Tâ arşa çıkar sanki tüten mis gibi amber.
Dağlar ki tevekkülle durur hep sapasağlam.
Mânâyı sezen çok ama ibret alan ender.
Îmân edenin şevkini söndürmedi tûfân.
Münkir ise gark oldu, necât ehli muzaffer.
Baltayla yıkılmıştı değersiz koca putlar.
Şirkiyle hatırlandı asırlar boyu Âzer.
Her gün birikir sancısı Ya'kub olur insan.
Yûsuf diye bağrında durur bir acı hançer.
Emrin ile sihrin de gider etkisi elbet.
İnler Firavun, parçalanır kurduğu çember.
Rahmet olarak geldi O son kutlu Nebî'miz.
Fazlın ile ikrâm edilir mü'mine Kevser.
İhsânına ersem bile azdır Sana şükrüm.
Âcizliğimin sırları kalbimde muharrer.
Yoklukla değil boş yere benlikle avundum.
Zindan gibi etrâfımı sarmış nice münker.
Toprak suya, düş uykuya, ben doğruya muhtaç.
Katran dolu taş kalbime Sensin yine yâver.
Dünyâ içi boş bir küfe zâten nazarımda.
Olsam ne çıkar sanki bu âlemde muammer?
Bir gün sarılır üstüme en sâde kıyâfet.
Elbette var olmak gibi ölmek de mukadder.
Mahzûn yaşarım ömrümü pişmanlık içinde.
İsyânıma zincir vururum, hırsıma neşter.
Artık uyanıp gafleti kovdum ocağımdan.
Taşkınlığa yol vermedi irfan denen önder.
Günden güne kâmilliğe mağlûp olur İblis.
Cismim hevesin gölgesi, rûhumsa kalender.
İhlâslı kulun sanki Bedir Harbi'ne girdi.
Her emrine âmâde, huzûrunda dilâver.
Aşkın gücü varmış zaferin her eşiğinde.
Cenk eyledi nefsiyle günâh yüklü bir asker.
Mühlet verip ısrarla çağırdın bizi affa.
Gufrânına yok şüphe günâh dolsa da defter.
Gözyaşlarımın kıssası dilden dile düşmüş.
Tekbîrli nidâlarla dolup titredi minber.
Yalnız Sanadır açmadığım sır gibi tövbem.
Bir bir takılır boynuma her secdede zîver.
Sahrâ gibidir korkularım, can suyu Sensin.
Affet beni, güllerle bezensin kara makber.
Ummân gibidir sancılarım, tek kıyı Sensin.
Affet beni, lütfunla aşılsın ulu mahşer.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Mef'ûlü / Mefâîlü / Mefâîlü / Feûlün
{ -- -- . / . -- -- . / . -- -- . / . -- -- }
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
_/' İbrahim Halil MANTIOĞLU '\_
Rahmet Kasîdesi başlıklı yazı İbrahim Halil Mantıoğlu tarafından
05.10.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.