Tanrısal Duyuşlar

Eşikten atlayan adımlar, adımız.

El ayak çekilince yağmurlaşan 

Yüz bulutları hatıralarımız.

Kiminin gölgesi sığmaz yolumuza,

Kiminin aydınlığı.

Kimi mevsime diz vurdurur,

Kimi sabahın koynunda haz bulur.

Uyanır doğa, uyanır can, uyanır yaşam

Uyur mu bastığımız toprakta ruhumuz?

Üşür, uyuşur, titrer, donar,

Yanarak üşür;

Yakasına yapıştığımız âlem. 

Silkeler, sırtından tutar insanı

Kuyusundan çıkarır atar yarına.

Hafızası düşer güne tüm yolculukların.

Başımızın üstünde dönüp duran

Kuşlar misali pervasızdır

Zamanın cebinden düşürdüklerimiz.

Bir göz izinden beslenir,

Dalga ucu fırtınalar.

Tanrısal oyunlara eştir yakarışlar,

Sarsıldıkça yürekte atan duyuşlar,

Çivisini çakmakla uğraşır 

Arzın dibine yaratılmışlar.

Şimdi kırmızı soluklu bir üveyiktir 

Her bir damlamız,

Deştikçe gagasıyla kanar insan yanlarımız.