Sokakta Rüzgar Esiyor

Sokakta rüzgar esiyor;

Muhacir kuşlar şehrin yaşlı bahçelerinde dönerken,

Onlar bir yüreğin tüm saflığını kuşanıp götürdüler.

Şimdi artık kim çocukluk düşlerini 

akan sulara dökecek.

Ve koparıp kokladığı o elmayı ayakları altında ezecek?

Güneşin konukluğunu bekleyen gri gökyüzünün altında,

esintinin hasretinde soluyan taze yapraklar

ve pencerenin lekesiz belleğinde yanan mor yalaz,

masum bir lamba düşüncesinden başka bir şey değil.

Sokaktaki o uğultu sonbaharın başlangıcı;

senin ellerinin üşüdüğü günde

esiyordu.

Poyraz rüzgarları esip

karton yıldızlar ortaya çıkınca,

nas suresini okuyup üfledim 

Sana doğru.

Biz on yıllık bir tarih gibi birbirimize varacağız

ve o zaman güneş ışığının boşa gitmişliğini yargılayacak.

Bende üşüyorum şimdi,

rüzgar tenimi sıyırırken

neden beni hep şehrin kuytularına itiyor?

Bilmiyorum.

Bitti dedim,

hep düşünmeden önce olur olanlar.

Oysa dilim türkü söylerken

ıslak ağaçların yanından geçerken

ve şakaklarımda o yağmur damlaları 

o mezar çiçeğini hiç koklamadım

Zaman geçti,

gece akasyanın çıplak dallarından düştü.

toprağı hâlâ taze o iki elma fidanının

yeşil kokusuna bulaşmış elin.

soruyorum şimdi :

sen nereden geldin,

böyle?

Dudakların morarmış

Gözlerin kan çanağına dönmüş .

Gökyüzü gözkapaklarını kapatırken

ve beni zifiri bir havada 

aşk beldelerine götürürken

dudaklarının izi yanaklarımda kalmış.

ne de sevecendin öyle;

şiirle konuşanın,

türküyle sevenin ruhu 

çarmıha gerili yüreklerde

sabahın eşiğinde inatla bekliyor şafak;

unutulmuş bir ninni gibi sokak lambalarının camını siliyor rüzgar.

elma fidanlarının kökleri toprağın altında fısıldaşıyor,

ben ise hâlâ 

kaldırımların çatlaklarında.

dünkü zamanı arıyorum.

Sen uzakta, 

belki de o dağ lalesinin

kokusuyla avunuyorsun;

ben burada, üşüyen avuçlarımdan

nas suresini rüzgâra üflüyorum .

Seni Allah korusun diye.

Gece yine akasyanın dallarında;

toprak hâlâ taze, 

Hala dün gibi.

Ruhumuz direklerde asılı kalmışken,

Yine de rüzgâr esiyor sokakta…

solunuyor saçlarımda

ve ben, 

aynı hasretle,

bekliyorum.

Sen neden gelmiyorsun?

redfer