Hiçlik

Bir adım daha , yaşam denilen köprüden atlayacak sanki ruhum... 
Bütün iyi anılarım gibi , biraz da senin gibi , beni terk etti huzurum... 
Hangi birini söyleyeyim? söylemekle bulunur mu ki umudum... 
Bana biraz tılsımından gerek belki yaşama sevinci'ni bulurum... 
Sonbaharda duymuştum düşen yapraklarda sesini , 
Bu yalnızlığın ortasında belli etmesen de kimsesizliğini , 
Hiçlik gibi , her şeyi yutuyor sessizliğin...