Cam

Kaybettik ....
Yıkıldı babil , harab oldu asma bahçelerin bir ben kaldım viran olmuş sırça köşkünde .... Ellerinde saklıydı  umut  ama kayboluyordu üşüdüğünde ... Her eylül zamanı geldiğinde ve zemheri düştüğünde , bana seni hatırlatır  sararmış ağacımdan düşen yapraklar ... Öyleki her bir yaprak bir günü temsil ediyordu , kalan ömrüm gibi onlarda bitiyordu...