Apseli Sözcükler Teşhisi

Yüreğimde bir zaman atlaması yaşanıyor. İki ayrı devinimin sıtma geçiren aşkı… Aşkın anlaşılmaz ve kendinden geçen budala yanı bir hortum gibi çekerken mutlulukları, birdenbire şarkı değişiyor.

Zaman adeta kaşınıyor. Şapkasını çıkarıp başını kaşıyan melankolik “A”, anıldığı yerden tuzu biberi kaçırır diye her çareye bir yumruk, her yumruğa bir şiddet zanlısı oluyor.

Bir dış görünüş patolojisi ve iç içe savaşlar ören bir yürek teşhisiyim. Beni ben olduğum için sevmeleri, Ederlezi karakolundan suçsuzluğumun mahkûmiyet sebebi olacaktır.

Ne şarkılarım, ne derbederliğim, ne de aşkımın yüceliği anlaşıldı. Beni karabatak sevdaların yetimhaneden alınan evlatlığı saydılar. Herkes çok sevildi; çirkinden güzele, güzelden çirkine…

Apse yapan sözcüklerin bir posta daha gitmesi, sebepsiz yere son bulması vuku buldu.

Apolitik aşkıma, hatalarından belediye başkanı, umudundan kayyum atadılar. Siyasi bir unutuluşun kapısının önünde bekleyen ve sıfır oyla seçilemeyen bir rey dilencisi oldum.

Sadaka hak, sadakat bu zamanda zordur. Varlığı yeterli, yokluğu saçlarını ören gidişin ardından bir dilek hakkı olduğunu söyleyen giz; hakkı atanan, müsait bir yalnızlığım. Bana saltanatı devir, çok sevmeyi ise boş bir sebil gördüler.

00.55’i tuzak, uykuyu hasrete dalganın münasip tsunamisi saydılar. Aşk, yokluktan çok; çoktan daha büyük bir yokluktu.

Dilara AKSOY