Mübarek Adınla Naat I Şerif

Yıllardır susuz kalan gönlümüzün tarlası,

Yeşersin bir kez daha o mübarek adınla.

Dinsin artık ruhun o tükenmez yarası,

Kavuşsun bu insanlık özlenen muradınla.

Bir çağrı yükselsin ki çağların ötesinden,

Erişsin duamıza o en yüce rahmet.

Kurtulsun şu biçare nefsin kafesinden,

Dağılsın üstümüzde biriken bu zulmet.

*

Eriyip akar içim hicranın alevinden,

Toprak bile utanır sensiz geçen bahardan.

Güneş yüzünü saklar şu mahzun gökyüzünden,

Merhamet umar insan bu kimsesiz diyardan.

Ne bir gül açar şimdi, ne bir bülbül nağmesi,

Sahte sevdalar sarmış çürüyen yürekleri.

Kırıldı en derinden adalet terazisi,

Büktü boynunu masum, tükendi ümitleri.

*

Savrulup duruyoruz bir meçhulün peşinde,

Yolumuzu kaybettik bu karanlık devirde.

Bir teselli ararız her hülyanın düşünde,

Gözlerimiz takılı şimdi uzak dağlara.

Bir serap gibi geçer ömrün fani günleri,

Gerçek sevdaya ermek sana varmakla mümkün.

Aydınlat feyzinle şu bulanık yönleri,

Doğsun üstümüze o mübarek, kutlu gün.

*

Şimdi bir yetim gibi boynu bükük ümmetin,

Derman arar bağrında kan ağlayan bakışlar

Daha kaç mevsim sürer bu kararan ufuklar? 

Ne zaman son bulacak bu çetin yokuşlar?

Sana yönelen yürek geri dönmez kapından

Sana sığınan yürek bulur nihai huzur.

Dağıt artık ufkumuza çöken bu sisleri,

O ilahi şefkat ,kuşatsın varlığımızı.

*

Akşamın siyah tülü düşerken içimize, 

Sessizce eriyen şu kimsesiz ruha dokun.

Coşup giden zamanın amansız seliyle,

Yalnız kalan gönlüme artık bir sığınak ol.

Kaç mevsim geçti böyle viran olmuş bağımda,

Gözlerim yollarında, sükûtun gölgesinde.

Bir ümit filizlenir ömrümün son deminde,

Çınlar o mübarek adın her bir yakarışta.

*

Çöllere düşen her damla senin hasretindir,

Kum taneleri bile zikr eder adını.

Kalplere şifa olan o mübarek sesindir,

Tadan bilir ancak bu kutsal vuslat tadını.

Rüzgâr esse uzaklardan, kokunu getirir,

Gece çöktüğünde şehir nurunla aydınlanır.

Bir bakışın ki senin, bütün dertleri bitirir,

Aşkınla tutuşan can, yeniden hayat bulur.

*

Ağlar gökyüzü bile yokluğun karşısında,

Bulutlar boyun eğmiştir yüce kemaline.

Her can bir zerre gibi durur katında,

Hayran kalır tüm âlem o mücella cemaline.

Biz ki savrulup gittik cehalet girdabında,

Unuttuk ahdimizi, kaybettik yönümüzü.

Bırakma bizi yalnız bu imtihan dünyasında,

Aydınlat nurunla şu kararan günümüzü.

*

Her damla rahmetinle filizlenir bu toprak,

Kuruyan dallara can gelir seninle yine.

Dökülse de ömrümüzden yaprak yaprak,

Sığınırız o tükenmez, o pak merhametine.

Taşlar bile dile gelse, anlatsa sevgini,

Güller utanır açmaz senin rengin yanında.

Kimse dolduramaz o mukaddes yerini,

Çok mucizen saklıdır Asr-ı Saadet çağında.

*

Savruldu külümüz, dağıldı ocağımız,

Bize bir muştu gönder asırların ötesinden.

Sana açıldı yine bu biçare ellerimiz,

Kurtar bizi bu benliğin daralan zindanından

Ebubekir fedakârlığı düşse payımıza,

Ömer adaletiyle dolup taşsa göğsümüz,

Bir tebessümün yeter bu derin yaramıza,

O zaman bayram olur gece ile gündüzümüz.

*

Güneş utanıp batsa, ay saklansa buluta,

Senin nurun yeterdi aydınlatmaya göğü.

Düşmüşüz amansız ve derin bir sükûta,

Bize sen öğret yeniden yaşatan o öğüdü.

Bir damla gözyaşı olsaydım yanağında,

Veya bir iz olsaydım bastığın o kumda;

Eriyip gitseydim o vuslat durağında,

Huzura gark olurdu şu garip ümmetin de

*

Yağsın rahmet bulutları, yıkasın paslı kalpleri

Tazelensin yürekler senin o pak adınla;

Bir saadet muştusuyla uyandırsın cihanı 

Kavuşsun bu insanlık özlenen muradınla.

Sonsuzluk kervanının en sadık bende'siyim,

Sana varan yollarda bir toz olsam yeter;

O kutlu sancağının altında bir tek kere,

Senin tek bir nazarın koca bir ömre değer.

*

redfer

https://www.youtube.com/watch?v=1RBasd5_Qxs