Rahmeten Lil Âlemîn

Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün 

*

Nûr-ı Ahmed’dir cihânı aydınlatan her seher

Şems-i Tâhâ’dır ki zulmet gicesin eyler seher ( 1)

O’dur Ahfe, o’dur Mahmûd, o’dur Mürsel-i Kibriyâ

Rûh-ı A'zam, Sırr-ı Akdes, halka rahmetdir o er ( 2)

Server-i kevneyn O’dur, Mâ-sivâya Fahr-ı Âlem

Hâtemü’n-Nebiyyîn olup nûru dillerde süser( 3)

Müstafâ’dır nâm-ı pâki, Mustafa-yı âlemîn

Sâhib-i Levlâk olan şânına kurbandır seher ( 4)

Nûr-ı Yâsîn, Sırr-ı Kuran, Hâdî-i râh-ı hakîkat

Ol Habîbullâh ki insü cin O’na eyler nazar ( 5)

Livaü'l-Hamd elindedir, Mahşer’in tek mültecası

Ol Şefîu’l-Müznibîn’dir, affa bağlar her haber (6)

Emin-i Hak, Sâdık-ı Va'd, Rahmeten lil-Âlemîn

Basdığı toprağa yüz sürmekle yükselmiş güher ( 7)

Kâbe-kavseyni aşan o Şâh-ı Mir'âç-ı Buka

Sidre-i Müntehâ’da Cibrîl’i kıldı darmadağın her hüner ( 8)

Bâ-ıs-i hilkat o Nûr-ı Evvel’in devriyle dehr

Bû-yı gül saçmış zemîne, gonca-i bâğ-ı hayar ( 9)

Kasım-ı erzak-ı lütuf, Sâkî-i Kevser O’dur

Dertlilerin derdine derman kılur tek bir nazar ( 10)

O Meb'ûs-ı Rahmet ki kırdı cehlin bütlerin

Nûr-ı Tevhîd ile doldu kâinat, baştan başa her eser ( 11)

Gül-i Râ'nâ-yı risâlet, Bülbül-i Bâğ-ı Hüdâ

Cümle ensâr ü muhâcir izine eyler güzer ( 12)

Muhammed’dir O Şehinşâh-ı iklim-i vefâ

Adı göklerde övülmüş, mülk-i cânda tac-ı ser ( 13)

Âl ü ashâbına bî-had selâm olsun müdâm

Ol Muazzam Padişâh’ın kapısında kul bu er ( 14)

Redferî, bende olup sen de o Dergâh’a yüz sür

Ümmet-i Ahmed olan âşık bulur Hak’tan zafar ( 15)

redfer

Günümüz Türkçesiyle Açıklaması:

1. Hz. Ahmet’in (s.a.v.) nuru, tek bir zerre ışığıyla bile dünyayı kuşatıp aydınlatır. O, Yâsîn/Tâhâ güneşidir ki karanlık geceyi sabaha çevirir.

2. O gizliler gizlisi (Ahfe), övülmüş (Mahmut) ve Yüce Allah’ın gönderdiği elçisidir (Mürsel-i Kibriyâ). En büyük ruh, en kutsal sır ve tüm mahlukata rahmet olarak gelmiş o erdir.

3. İki cihanın serveri ve yaratılmışların (mâ-sivâ) övünç kaynağı O’dur. Peygamberlerin sonuncusu (Hâtemü’n-Nebiyyîn) olup O'nun nuru gönüllerde gezmektedir.

4. O’nun temiz adı Mustafa’dır, âlemlerin seçilmişidir. "Sen olmasaydın âlemleri yaratmazdım" (Levlâk) hitabına mazhar olan o yüce Peygamber'in şanına ay bile kurbandır.

5.Yâsîn’in nuru, Kur’an’ın sırrı ve hakikat yolunun rehberidir (Hâdî). O öyle bir Allah sevgilisidir (Habîbullah) ki insan ve cin alemi saygıyla O’na bakar.

6. Livaü’l-Hamd (Övgü Sancağı) O’nun elindedir; mahşer gününün tek sığınacağı O’dur. Günahkarların şefaatçisi (Şefîu’l-Müznibîn) O’dur, herkes müjdesini O'nun lütfuna bağlar.

7. Hakk’ın emini, sözünün sadığı ve âlemlere rahmettir. O’nun bastığı toprağa yüz sürmekle mücevherler bile değer kazanıp yükselmiştir.

8. Kâbe-kavseyn (Allah'a en yakın) makamını aşan, sonsuzluk miracının şahı O’dur. Sidre-i Müntehâ’da Cebrail bile O'nun yüceliği karşısında hayran kalmıştır.

9. Yaratılışın sebebi olan o İlk Nur’un feyziyle zaman ve derya şenlenmiş; şehir bahçesinin goncası yeryüzüne gül kokuları saçmıştır.

10. Lütuf rızıklarını dağıtan (Kasım) ve Kevser şarabını ikram eden (Sâkî) O’dur. Tek bir bakışı, dertlilerin derdine derman olmaya yeter.

11. O rahmet elçisi ki cehaletin putlarını yıkıp kırdı. O’nun sayesinde kâinat baştan başa Tevhid nuruyla doldu.

12. Peygamberlik bahçesinin en güzel gülü, Hidayet bağının bülbülüdür. Bütün Ensar ve Muhacir O’nun izinden gider.

13. Vefa ikliminin sultanlar sultanı Muhammed’dir. Adı göklerde övülmüş, başımızın tacı olmuştur.

14. O’nun çilesine ortak olan ailesine (Âl) ve arkadaşlarına (Ashâb) daima sonsuz selam olsun. Bu kul, o muazzam Padişah’ın kapısında bir hizmetkârdır.

15. Ey Redferî! Sen de o yüce Dergâh’a yüz sür; çünkü Ahmet’in (s.a.v.) ümmeti olan âşıklar, Allah’tan mutlaka zafer ve kurtuluş bulur.