Seni Sensiz Sevmek

SENİ SENSİZ SEVMEK

Ben seni çok sevdim...

 Sen inanmadınsa da bana,

 Ben seni çok, ama çok sevdim...

Sen sevgini esirgeyince benden,

 Uzak tutunca kendini benden,

 Ulaşmak istedimse de sana,

 Hep bir engel koydun araya...

Anladım ki...

 Vazgeçemediğim de sensin,

 Ulaşılamazım da sen...

Ve...

 Gitmek kaldı bana...

Seni, senden uzak sevmek,

 Seni, yüreğimde sensiz sevmek,

 Seni, ruhumda yaşatmak kaldı bana...

Ve ben...

 Her şeye rağmen,

 Seviyorum seni...

 Kendimde,

 Kendim kendime...

Sen benden gittin, gittin de...

 Ben senden gidemedim be...

Gülüşün kaldı bende,

 Sesin, bakışın...

 Sen benden gittin, gittin de,

 Yüzün kaldı hayallerimde...

Gözlerin, saçın,

 Tenin, kokun...

Canımı yakıyor be, o gidişin...

 Canımı yakıyor, sevdiceğim...

Özledim...

 Çok özledim ben seni...

Çünkü...

 Seviyorum,

 Çok seviyorum seni ben...

Kırgınlığım da var, cancağızım,

 Benden o haksız, o anlamsız gidişine...

 Belki biraz da bundan olsa gerek...

Özlemine olmasa da...

Yokluğuna alıştım zamanla,

 Alıştırdım ruhumu sensiz kalmaya...

Öğrendim...

 Yokluğunun acısını yaşamayı...

Öğrendim...

 Yokluğunda kendimi avutmayı...

Unutma...

Ne kadar yakarsa yaksın canımı yokluğun,

 Sevgim derin sana...

 Hem de çok derin...

Çünkü...

 Seviyorum...

 Çok seviyorum seni ben...