Hoyrat Bir Rüzgâr Artık Zaman

Zamanın ortasına sabahın nutfesi düştü az önce.

Karanlığın kalbi yarılıyor, 

ufukta incecik bir aydınlık sızıyor.

Hatırla ki, sen de bir zamanlar yokluğun karanlığında yitiktin.

Rabbin seni yokluğun gecesinden varlık ufkuna eriştirdi, 

unutulmuşluğun koynunda bırakmadı.

Sıyrıl gafletin uykusundan, aç gözlerini sehere.

Uyan ve an seni hiç unutmayan Rabbini; 

herkesin O’nu unuttuğu saatte kalk,

sabah namazına niyet et.

Güneş kızıllığını sıyırıp ufuktan boy gösteriyor.

Yeryüzü yeniden dirilişin muştusuyla aydınlanıyor; 

kuşlar zikre duruyor dallarda.

Hatırla ki, toprak altındaki o uzun uykunun da bir sabahı olacak.

Sûr üflenecek, kurumuş kemikler yeniden can bulacak.

Henüz o büyük hesap günü gelmemişken, 

bu yeni günün ilk aydınlığında doğrul yerinden.

Dünün günahlarını geride bırak, 

yüzünü Varlık Ufku'na dön,

Güne Bismillah de.

Güneş gökte yükseldi, ziya her yanı kuşattı.

Şehir uyandı, rızık peşinde koşturan adımlarla doldu sokaklar.

Tıpkı hayallerine koşan heyecanlı bir gençlik gibi...

Hatırla ki, sana verilen bu sağlık, 

bu gençlik, 

bu hırs birer emanet.

Sermayen güneşin altındaki buz gibi eriyip tükenmekte.

Dünyanın telaşından sıyrıl, 

seni rızıklandıranı unutma.

Gündüzün bu en bereketli anında 

şükür için eğ başını.

Güneş göğün en yüksek noktasında. 

Tıpkı ömrün zirvesi gibi.

Her şey tam, her şey aydınlık sanırsın; 

hiç akşam olmayacakmış gibi...

Oysa güneş batmaya meyletti bile; 

zirveye erişen her şey gibi o da alçalmaya başladı.

Ortalıkta öyle bir gürültü var ki 

kalbinin fısıltısını duyamıyorsun.

Telaşların arasından sıyrıl, ruhuna yer ayır.

Alnını secdeye değdir 

ve zamana dur de.

Gün yaşlandı, 

güneş solgun rengini bırakıyor gölgeler üstüne.

Hatırla ki, sen de ömrünün ikindisine yürüyorsun artık.

Tenin soluyor, gözlerinin feri çekiliyor; 

güz yaprakları gibi dalında titriyorsun.

Rüzgârı bekliyor gibisin, 

inceldiği yerden kopmaya hazır hayatın.

Hoyrat bir rüzgâr artık zaman...

Secdeye koy alnını, 

Zamanın Sahibi’ne dualarını fısılda ,

sonsuzluğa tutun.

Güneş ışıklarını topluyor eşyanın üzerinden.

Kızılca kıyameti kopuyor gündüzün; 

gülün rengi soluyor, eşya cezbesini yitiriyor.

Hatırla ki, senin de ömrünün perdesi çekilecek bir gün.

Dudaklarında donacak gülüşün; 

gelen günün güneşi sana doğmayacak.

Herkesin senden uzaklaşacağı o son anı hatırla ki,

Şimdi herkesten uzaklaşıp 

seni sen yokken de bilen Rabbine yanaş.

Gün çoktan çekildi, 

gece tamamen hükmediyor âleme.

Işıklar tükendi, renkler ellerini çekti eşyadan.

Hatırla ki, sen de bir gün unutuşun kara gecesine yuvarlanacaksın.

Bir mezar taşın kalacak belki geriye, 

belki o da zamanla kaybolacak.

Çoklarının sahte ışıklara kanıp 

sahte renklerin kuyusuna daldığı bu saatte,

Sen karanlığı yarıp Rabbini an, 

O’nun nuruna kan.

Doya doya…

Âlem derin bir uykuda, 

şehir sustu, gürültü dindi.

Karanlık, kâinatın üzerine kalın bir kefen gibi çekildi.

Hatırla ki, senin de üstüne toprak çekilecek ,

ve sesin kimseye ulaşmayacak.

Dünya seni geride bırakıp dönmeye devam edecek.

Şimdi gecenin bu koyu yalnızlığında, 

her şey susmuşken,

İçini Hiç Uyumayan’a dök; 

karanlıklardan aydınlığı çıkaran,

Yüce Rabbe sığın.

O’na secde et…

Gece devrildi, seher kapıları aralanıyor.

Gök kapıları açık; 

Rahmet Sahibi "Yok mu isteyen, vereyim?" diye nida ediyor.

Hatırla ki, en samimi gözyaşları yalnızlıkta dökülür; 

en içten dua gizli olandandır.

Kalk ılık uykundan, 

soğuk suyu değdir yüzüne.

Herkesin uykuda olduğu, 

sahte sevgilerin uykuya çekildiği bu anda,

Seni senden iyi bilen Dost’a aç ellerini; 

O’na dök içini.

Yalvar,yakar, en gizli isteklerini O’na yönelt.

O fısıltını bile işitendir.

Karanlığın son demi, 

yeni bir günün hemen öncesi.

Tek olan, eşi ve benzeri olmayan Rabbe 

son bir ahit zamanı.

Hatırla ki, yolculuğun tek başına başladı ,

yine tek başına son bulacak.

Yanında ne malın kalacak ne evladın; 

sadece temiz bir kalp götüreceksin O’na.

Günü kapatırken, 

ömrü kapatır gibi kır dizini.

"Yalnız Sana kulluk eder, yalnız Senden medet umarız" de,

Kendini O Tek Olan’a teslim et.

Ve bırak kalbin, O’nun ebedî huzurunda sükûna ersin.

Artık O’ senledir, 

sen de O’nun...

redfer