Şair Ne Yapsın

ŞAİR NE YAPSIN..?

Külünden doğan bir kor gibi yükselir söz,

Önce gönle düşer, sonra dile, sonra divana.

Her harfinde atalarımın nefesi saklıdır,

Her satırında Anadolu'nun kadim zamanı.

Adsız yiğitler yazmış ilk destanları,

Rüzgâra emanet etmiş adını ve izini.

Dede Korkut gecelerin bilge sesi olmuş,

Yurt tutmuş dualarda, masallarda, bayrağımda

Yunus Emre sevdayı mayalamış gönüllerde,

Bir damla aşkla deryaları çoğaltmış

Âşık Veysel toprağı sazına sır eylemiş,

"Gönül gözüyle" sevmiş memleket gibi

Ahmet Arif bir kardeşlik türküsü bırakmış,

Dağlardan ovaya yankılanan umut gibi.

Her şair biraz ata, her mısra biraz mirastır;

Kalem, geçmişi geleceğe taşıyan köprü.

Devrik cümlelerle konuşur Türk'ün tarihi,

Sessiz görünür ama çağları titreten neydir.

Kökler toprağın altında görünmese de,

Göğe uzanan her dal onların emanetidir.

"Bektaşinin "gönlü zengin, yanlız yaşar derler,

Bir milletin tarihini,satır satır yazan eller,

Mürekkep işlenen bin yıllık nakışa benzer,

Sorarım "Muhibbi"aşkla yazmışsa "Kanunî "neyler.

Eğilse de dalları zamanın sert rüzgârında,

Kırılmaz kökleri Anadolu'nun bağrında.

Çünkü ataların adı silinmez hiçbir çağda;

Her yeni doğan çocukta, her yeni yazılan mısrada.

Ve ben bilirim; kitaplar boşa okunmaz,

Bir milletin kalbi gibi nesilden nesile atar.

Türk edebiyatı bağ bahçe böcek çiçek açar 

Bırakın beni , gönlüm dört köşe devran taşsın 

Sorarım size "Şairler ne yapsın"..?