Hayaletlerin

Hayaletinle yüzleştim her gün, yüreğim yana yana,

Kana kana içtim badeyi;

Hiçbiri birlikte içtiğimiz gibi tatlı değildi.

Sığındım yağmura acım diner diye,

Oysa sen hiçbir zaman anlamadın neydi mesele.

Sahi neydi senden vazgeçmek?

Boş ver, üstü kalsın, sen yine beni suçlarsın.

​Ah bir bilsen, kıyametler koparıyorum içimde

Ama ne yeri var şimdi bunun, ne de zamanı.

Gururumun karnı tok, cebimde mendilim yok...

Nasıl olduk iki yabancı?

Seni hayaletlerde aradım, buldum da, 

Sen tahmin edersin.

Lakin amacım asla değildi seni yormak,

Sadece başka bir gerçeklikte, bir rüyada aramaktı.

​Kim bilir neler geçiyor aklından?

Eskisinden de gamsız duruyorsun;

Bu beni korkutuyor, endişelerimi doğuruyor.

Çilingir sofrasında meze misali kafam karmakarışık,

Sek rakı gibi sert ve acı bu çarpıklık.

Çek şu hayalini soframdan!

İştahım yok, yüreğim soğuk.

​Deniz kenarındaki o çakmak...

Soframı yakıp yıktı, küle çevirdi.

Hâlâ çöpte mi acep, bilmiyorum.

Onu bulduğumda acıyacak ama, biliyorum

Didem Sevim Çapkurt