Be Faruk

BE FARUK

Dünyaya tutukluyum ömrümeyse gardiyan,

Acıyı umutlarla karıp durdum be Faruk.

Yeter bu kadar gaflet dünya dönüyor uyan,

Dümeni yaşamaya kırıp durdum be Faruk.

Sessizliği dinlerim susmak kaderim derim,

Ekmeğimin yoluna karışır alın terim,

Kor tutan gecelerde sabır yutmak eserim,

Kafamı yastığıma vurup durdum be Faruk.

Kokuşmuş düşünceler oluk oluk aktılar,

Yanıyorum dedikçe acımadan baktılar,

Gidenler üstümüze şehirleri yıktılar,

Hüznümü hayallere sarıp durdum be Faruk.

Yolda biter gün gelir hesabı vardır canın,

Zaman ki düşmanıdır elbet yüce insanın,

Gelenler geldi geçti yolcusu durmaz hanın,

Her şeyi bir hayıra yorup durdum be Faruk.

Ben yaşamı seçmişim ölüm müdür eziyet,

Yalnızlık kader diye yaftalanmış bir lanet,

Bir fırsatçık vermeden kol gezerken ihanet,

Garip geldim dünyaya garip durdum be Faruk.

Bırak eller konuşsun zincir vurulmaz dile,

Gönülleri yaparak öyle gitsek menzile,

Kirlenmiş yürekleri etrafta bile bile,

Ruhumu paspas edip serip durdum be Faruk.

İrade benim deyip feraseti öldürmem,

Dik durdum arkadaşım düşmanları güldürmem,

Tutuşur yüreğimiz yangınlara aldırmam,

Gittim de hayalleri vurup durdum be Faruk.

Ömrüme ameleyim yorulmadan durmadan,

Edebin erdemiyle insanları kırmadan,

Üç günlük dünya için kimseye kıvırmadan,

Ademi şu dünyadan sürüp durdum be Faruk.

Adem Efiloğlu

22 Eylül 2026

Saat.12.40