Kelimelerin Kifayetsiz Kaldığı Yerde

Hatıraların paslı kapılarını çalan gizli bir anahtardır dua; 

zamanın örümcek ağlarını zarafetle süpüren bir vefa rüzgârı... 

Yitik şehirlerin bahrî gazelleri gibi içten, 

kırık dökük seslerin en duru yankısıdır. 

Bir tenhalıkta ansızın hatırlanmanın o mahcup sevinci, 

kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerde devreye giren 

en sadık tercümandır.

Yeryüzünün yorgun çocuklarına 

gökyüzünden uzatılan bir eldir; 

gurbetin ayazında sığınacak sıcak bir liman, 

kimsesizliğin o koyu karanlığında yakılan ufak bir kandil... 

Kırk yıllık yolların sonunda duyulan ev sahibi sesidir. 

Gönül dağlarının eteklerinden süzülüp gelen 

berrak bir pınar gibi, 

hayatın çorak tarlalarını yeşerten şifalı bir sudur.

Yalnızca bir eşya değil, 

ruhun ruha ikram ettiği en saf niyet manifestosudur. 

Gösterişin o boğucu kirliliğinden uzak, 

kâğıda sarılmış bir duadan ibarettir bazen. 

Verenin elinde eriyen, 

alanın yüreğinde çoğalan gizli bir berekettir. 

Ne kadar küçük görünürse görünsün, 

taşıdığı mana ile 

dağları yerinden oynatacak kadar kudretlidir.

Gece yarısı pencerelere vuran 

nisan yağmurlarının tıkırtısıdır; 

en derin sızıları dindiren kadim bir melodi, 

bir şefkat fısıltısı... 

İnsan olmanın, birbirine omuz vermenin, 

aynı gökkubbe altında yoldaş olmanın en zarif kanıtıdır. 

Kalpten kalbe kurulan köprülerin en sağlamı, 

gülücüklerin en samimîsidir.

Hayatın monoton akışına bırakılmış tatlı bir moladır dua; 

rüya ile gerçek arasında mekik dokuyan büyülü bir an... 

Beklenmedik bir anda 

yüzlerde açan narin birer papatyadır. 

Kış ortasında bahar müjdecisi, 

çölde su serabı değil, hakikatin ta kendisi. 

insana sunulan en masum cennet parçasıdır.

Ve nihayet her duanın vardığı son durak, 

sonsuzluğun kapısıdır. 

Varlık sahrasında iz bırakma çabasının, 

"ben de buradayım, seni gördüm, seni duydum" demenin 

en latif yoludur. 

Ayrılıkların acısını dindiren, 

kavuşmaların kadrini bilen kadim bir gelenektir.

Ve ömrün sonbaharında, 

yapraklar birer birer dökülürken 

geriye kalan en güzel hatıra defteridir dua. 

Zamanın tunç ellerinden kurtarılmış, 

sevgiyle saklanmış bir nisan sabahı... 

en güzel dua, 

kelimelerin bittiği yerde başlayan 

o uzun ve derin yolculuktur.

redfer