Değirmen Boğazı'na Doğru

Değirmen Boğazı’na Doğru

26 Eylül 2026

Değirmen Boğazı’na piknik yapmaya gidiyoruz Göktaş ailesiyle. Bu piknik aslında aylar önce planlanmıştı ama bizim planların başına sıkça geldiği üzere, tarihi bir türlü konamamıştı. Niyet vardı, istek vardı, hatta kimlerin ne getireceği konusunda kabaca bir mutabakat bile vardı; eksik olan yalnızca takvimdeki o küçücük ayrıntıydı: Ne zaman?

Cuma gecesi Engin, “Ara bakalım, müsaitlerse doğaya kucak açacağımız gün cumartesi olsun,” dedi. Ben de Cemile’yi aradım. Evde olmayan Kadir abinin gelmesiyle bizim teklifimizi ona bildirecek, sonra da geri dönecekti. Çok geçmeden beklediğimiz güzel haber geldi. Cumartesi günü artık bizimdi.

Yaz boyunca özlediğimiz sevgili büyüklerimizle pek az yüz yüze görüşebilmiştik. Telefon konuşmaları, “Bir ara mutlaka görüşelim”ler, birbirimizin sesini duyup hasret gidermeye çalışmalar... Yetmiyordu. Oysa biriktirdiğimiz ne çok şey vardı anlatacak. İnsan bazı insanlarla konuşmaya başlamadan önce bile anlatacaklarını biriktiriyor; sonra yan yana gelince kelimeler de insanın peşinden koşa koşa geliyor.

Bu kez karar kesindi. Sen onu yap, ben bunu yaparım diyerek el birliğiyle piknik sofrasının hazırlığına giriştik. Herkes kendi üzerine düşeni alıyordu. Rakıyı ben getiririm demesine rağmen Engin de bir yetmişlik koydu çantaya. Demek ki mesele yalnızca piknik değil, tedbirli bir piknikti! Cemile zaten pek alkol kullanmaz. Ben de “Her ihtimali düşünmek gerekir,” diyerek iki çeşit soğuk içeceği iliştirdim çantaya. Sofrada herkesin gönlüne göre bir köşe bulunsun istiyorduk.

Sabah kahvaltısını hazırlarken Engin pazara gitmişti. Ben mutfakta börülce sallamasının sarımsaklarını ayıklıyordum. Fakat bedenim henüz günün hangi gününde olduğunun farkında değildi. Uykunun son kırıntıları gözlerimin kenarında, elimde sarımsak, aklımda piknik... Bir yandan kahvaltıyı hazırlıyor, bir yandan da kendimi yavaş yavaş hayata iade ediyordum.

Anlaşılan bugün doğa bizi çağırmıştı. Biz de boş gitmemek için rakımızı, soğuk içeceklerimizi, börülcemizi ve aylarca biriktirdiğimiz sohbetleri çantalarımıza doldurup yola çıkacaktık.

H. Çiğdem Deniz